De 11-stedenkoorts is in het hele land losgebroken, en de Friezen zijn met man en macht bezig het ijs sneeuwvrij te krijgen en natuurlijk draag ik ook mijn steentje
in de vorm van sneeuwschuiven bij. Voor de Peppertjes betekend dit minder aandacht, want ik ben ook ee nenorm schaatsliefhebber en ben elke dag op het ijs.
Het ijs is voor de Peppertjes verboden gebied Djuna moet vooral niet uitglijden en voor Cayenne is het veel te koud. Z evermaken zich best in de sneeuw, maar
vanmorgen als het -15 is vinden ze het toch wel koud. De sneeuw tussen de tenen voelt niet echt lekker en Chili doet anders niets dan sneeuwhappen en krijgt
het daar vreselijk koud van! Ook vandaag zullen ze een baaldag hebben, want nu staat de route Stavoren Molkwerum op de agenda en ga ik ook weer mee sneeuwschuiven. Hopelijk dit jaar nog een 11 stedentocht, maar wij kunnen in iedergeval ook weer een tochtje rijden op het buitenwater!
Wordt vervolgd
09-01-2012:
Hier het 1e Hot pepper Nieuws in het nieuwe jaar. De afgelopen weken waren best moeilijk wat betreft de gezondheid van Cayenne. Het leek in de 1e
instantie goed te gaan met de dosering van 1 prednoral per dag toen ze opeens weer koorts kreeg. In overleg met de dierenarts werd besloten Cayen
even een flinke booster te geven in de hoop dat het dan weer kon worden afgebouwd. Vrijdag 30 december was ze echter erg ziek ze hield enorm veel
vocht vast en ik had een afspraak gemaakt om haar in te laten slapen.
Aangekomen bij de dierenarts heb ik toch besloten om haar weer mee naar huis te nemen, iets in haar blik zei me dat ik nog wat moest proberen.
Gelukkig maar, want nadat ze nu elke dag plastabletten krijgt is ze toch weer wat opgeknapt.
Het vocht verdwijnt langzaam maar zeker en ze is de helft al kwijt. Cayenne was 8 kilo gegroeid en als je haar buik zag leek ze wel drachtig van minstens
12 pups!
Was dat maar zo, dan was ze niet ziek! Maar ondanks dat ze weer is opgeknapt gaat ze toch steeds wat achteruit.
Ik ben me er goed van bewust dat ik elke dag ze er nog is van haar moet genieten.
Ze gaat nu nog een stukje mee wandelen en eet lekker, alleen wel veel vaker kleine portie's.
Als ze haar llevenslust verliest, niet meer mee wil en niet meer eet, of nog erger pijn krijgt zal ik de beslissing een einde aan haar leven te maken om haar
verdere ellende te besparen toch moeten maken.
Ik moet het gewoon per dag bekijken. Morgen krijgt ze nog een ander medicijn en hopelijk ondersteund dat nog wat extra.
Zo heb je 4 honden en nu loop ik de grote ronde nog maar met twee.
Ik dacht dat Cayenne die nooit wat heeft gemankeert met gemak 12 zou worden, pepper is nog maar net dood!
Hoe snel kan het allemaal anders lopen.
Maar volgend jaar zal er hier toch weer een pup komen als alles gaat als gepland zal Djuna een nest krijgen waarvan er een teefje bij mij zal blijven.
Djuna is momenteel ook loops en wil elke reu die ze in haar vizier krijgt wel als man! Ik heb houden en keren met haar! moet me echt schrap zetten zodat ze er
niet heen kan draven.
De training is dus ook even afgelopen, maar goed ze zit toch met haar hoofd bij heel andere zaken.
Om wat energy kwijt te raken ga ik veel met haar fietsen en soms gaat Chili ook mee. Fietsen is echter geen grote hobby van Chili, zij heeft ook een heel ander
looptempo dan Djuna, die heel snel rent, Chili staat in een ander versnelling alhoewel ze los best heel snel kan. Maar goed soms moet ze ook mee, het is ook
goed voor haar lijn. Ze is meesteres in het afpikken van de andere twee hun voer en ik moet er goed op letten dat ze niet te dik wordt!
Fjura is nog niet loops geworden, haar zusje Zyrah was het een paar weken geleden al wel, maar goed Chili was ook pas met 11 maanden loops. Het komt
vanzelf en dan zal ze uit logeren moeten. Anders wordt het voor broer Pelle wel heel erg moeilijk om zich een beetje in te houden.
Wordt vervolgd....
Chili,Djuna cayenne en liggend Fjura
Zyrah
05-12-2011:
Gisteren hebben we weer een kleine familie Reunie gehad, het weer was het ondanks dat ze veel regen voorspeld hadden ons goed gezind!
Ik had met Marcel en Judith, die Sara (een zusje van Fanny en dus de tante van Djuna ) en Silke (Bird of Paradise vd Geasten) die hier is geboren en de tante
van Fjurra is afgesproken te komen trainen.
Silke en Fjura hebben veel gemeen en aangezien Judith zelf met Silke proeven loopt kon ze Femmie de nodige tips geven.
Judith heeft dit jaar met Silke haar Map B dilpoma behaald en geeft ook puppy en jonge honden jachttraining in Lelystad.
Sara heeft met Marcel ook al vele diploma's behaald en gaat vaak mee op jacht.
De dames Silke en Fjura bleken inderdaad veel overeenkomsten te hebben en dat is toch altijd wel grappig om te horen.
Veel dingen die Silke doet, hebben ook de voorkeur van Fjurra en andersom ook.
En met de ervaringen die Judith heeft met voorjagen van Silke, kan Femmie haar voordeel doen. Zowel Silke als Sara hadden als kleine pup al een bijzonder goede
neus en beide dames hebben dan ook echt een voorkeur om wild te apporteren, dat is veel echter dan stomme dummy's natuurlijk ! Maar je kunt nu eenmaal niet
altijd met wild trainen, dus zal Fjura ook dummy's moeten halen. Ik was best trots op "de lytse Fjura" ze deed het zo goed! en natuurlijk ook op Femmie want die
leert haar natuurlijk alles. Ook de oudere "Peppertjes" mochten een paar apportjes halen, sommigen wat meer dan een andere maar het trainings uitje was ook
hoofdzakelijk voor Fjura en Femmie bedoeld. Pelle liet ook mooi werk zien en ook Silke en Sara deden het goed.
Na een paar apportjes werd de wandeling vervolgd en het was mooi te zien hoe goed Fjura haar best deed om in de smaak te vallen bij haar familie.
Het is een heerlijk hondje dat heel goed bij Femmie past, maar ook zo haar puberstreken heeft gelukkig!
Marcel zag veel van Sara en Pepper terug in Djuna, die ook de dag van haar leven had en samen met Fjura lekker aan het dollen was.
Wat is dat toch een mooi gezicht een stel spelende en enthousiast jonge honden.
Zo nu en dan werd er brutaal een "oudje" belaagd, maar die pikten na in het begin even de fatsoensregels verteld te hebben, verassend veel van de twee pubers!
Hieronder een nieuw "familie" portret.
Pelle dan liggend: Sara en Silke Zittend bij de boom Djuna Chili,Cayenne en Fjura
Marcel Judith en Femmie met Fjurra
29-10-2011:
En eindelijk was het dan zover! Djuna en ik zouden samen met een groepje door mij bij elkaar gezochte “voorjagers” die allemaal een grote passie hebben voor
het samen werken met hun hond, een workshop volgen bij Koos Kommers.
Ons groepje van 8 bestond uit 6 flatcoats nl; Jet met Milton, Joke met Lukas, Eva met Birdy, Saskia met Florés, Anja met Megan, Djuna en mijzelf en voor
de variatie gingen trainingsmaatje Jeannette met Draadhaar Teun en Esther met Labrador Mellow mee! Esther haar man René zou van deze dag foto’s maken.
We begonnen onze dag bij Koos en zijn familie thuis met koffie en gebak. Het was een heel gekakel met al die vrouwen...en al snel heel gezellig dus!
Iedereen mocht een punt opgeven waar hij deze dag aan wilde werken. Bij de meeste flatcoatbazen stond rust en rust in de kop wel op het lijstje en ook
bij labrador Mellow was dat wel een punt om aan te werken. Teun was de enige niet Retriever en doordat hij veel veldwerk heeft gedaan Ligt zijn prioriteit niet
zo bij het apporteren als bij de Retrievers. Hij heeft juist meer moeite om langere tijd geconcentreerd te blijven tijdens het wachten.
Bij het veldwerk wat hij doet, heeft hij te maken met echt wild, en bij het trainen voor proeven maak je meestal gebruik van dummy’s iets wat ook lang niet zo
spannend is voor hem, maar hij deed niet onder voor de Retrievers bleek gedurende de dag.
Na de koffie was het dus tijd voor actie en reden in we colonne naar het veld waar we zouden gaan trainen, het was heerlijk weer te trainen en de morgen vloog
om! voor we het wisten was het tijd voor de lunch. We dachten even een broodje met wellicht een soepje te gaan eten maar terug in huize Kommers werden we
door Koos zijn vrouw Gretha en dochter Madeleine verast met een compleet 3 gangen diner!We hebben overheerlijk gegeten, hier had niemand op gerekend!
Super! en ook een jagermeister ging er bij sommigen wel in. De punten van de morgentraining werden wat doorgesproken en toen weer op weg voor de middag-
training. De lat werd nu wat hoger gelegd en dat was direct ook wel bij de honden te merken, sommigen vonden het nu toch echt wel een stuk spannender en het
koste mij in iedergeval veel meer moeite om contact te houden met Djuna en haar rustig te houden. Maar het lukte allemaal wel, en ik ben erg trots op hoe ze het
deze dag heeft gedaan.
Na verloop van tijd werd ze ook in haar koppie rustiger en ging ze haar beter concentreren op de opdrachten die ze moest doen en was er rust in dr koppie om goed
te markeren en efficiënt te zoeken. Er was voor iedereen wel wat om aan te werken, en daarvoor ga je ook naar een workshop.
Koos werd bijgestaan door dochter Eline en vriendin Laura die heel wat dummy's voor ons opgegooid en de lucht geschoten hebben met de zinger/winger
(die ook nog op mijn verlanglijstje staat Sinter Klaas!!) en ons ook de nodige tips gaven bij sommige oefeningen. Goede helpers met kennis van zaken zijn bij een
training of proef heel belangrijk!
Alle honden hebben mooi werk laten zien, ze konden na goed opgebouwde oefeningen allemaal toch best op grote afstand markeren, verleidingen weerstaan,
hindernissen waar ze voor kwamen te staan nemen etc. Er werd veel geschoten wat het toch ook altijd net wat spannender maakt en er werd soms met twee
honden nast elkaar gewerkt, het was een erg leerzame dag en een ontzettend leuke workshop
Alle honden waren “met werk” bezig en ondanks dat ze elkaars concurrenten waren en elkaar niet kenden en er van de 8 ook 4 reuen bij waren verliep de hele dag
ook tussen de honden onderling heel ontspannend. Na afloop was er nabespreking van de dag bij Koos thuis.
Koos was zeer tevreden over ons groepje honden, hij vond ze allemaal stijlvol en enthousiast werken en hij zag veel potentie, ze waren rustig er werd niet gegild of gejoeld. En ze hadden allemaal mooi werk laten zien. Hij had voor iedereen trainingstips om thuis verder aan te gaan werken. En voor we het wisten was het half 8
want over honden raken we nooit uitgepraat. Het was een zeer geslaagde, gezellige en leerzame dag waar we heerlijk samen met onze honden bezig zijn geweest.
De foto's volgen zo spoedig mogelijk
Wordt vervolgd……
klik op de foto
Workshop Koos Kommers
10-10-2011:
Hier weer even wat "Hot Pepper News"
Met Cayenne gaat het momenteel gelukkig een stuk beter! Uit onderzoek bleek dat ze geen baarmoeder onsteking had en verder zag het bloed er ook goed uit.
Ook is er bloedonderzoek gedaan naar de lever en dit was ook goed gelukkig. Wat het dan is waardoor ze toch minder fit was wie zal het weten.
Cayenne was gisteren in iedergeval weer klaar voor een kleine familie reunie in het bos.
Gisteren kwam Jelle het pupje rood uit het nest van Chili en Jurre langs voor een kleine bezoek en een trimbeurd.
Mem Chili en Beppe Cayenne vonden de verloren zoon maar een druktemaker en waren niet zo gecharmeerd van zijn drukke toenaderingen.
Djuna vond hem wel leuk, maar hij moest toch wel weten dat zij toch wel de baas was in huize Keizer. Maar af en toe vlogen ze hier als turbo's door de kamer.
Na een trimbeurd en metamorfose was het tijd om een boswandeling te gaan maken en in het bos zou Jelle, halfbroer Pelle en zusje Fjura ontmoeten.
Broer en zus leken veel op elkaar, beide een mooi bos haar wat ze toch van Jurre hebben! En ze waren helemaal verrukt van elkaar, wat hadden die twee een lol!
soms mocht Djuna delen in de pret, maar het waren duidelijk twee zielen 1 gedachte een schitterend gezicht en we hadden dan ook veel bekijks in het bos.
Een passerende vader vertelde zijn zoontje dat we de honden gekopieerd hadden.
Het weekend stond ook in het teken van de show
Fjura afgelopen zaterdag haar 1e show gelopen in de puppyklas bij KC Sneek en werd 1vb met een mooi verslag, ook Pelle was mee hij werd 2e maar had ook een
mooi verslag.
Ook op werkgebied werden er mooie resultaten geboekt!
En kregen we bericht dat Sara (pepper's Reflection Steady's Sara in Biddinghuizen een 3e plaats Map B behaalde en Silke daar haar 1e, Map B diploma haalde.
Silke is de tante van Fjura en is dus net als Jurre ook bij mij geboren. Fjura lijkt veel op Silke in uiterlijk en ook qua gedrag.
Sara is Djuna haar tante een echte dochter van Pepper vol passie en werklust en Djuna lijkt ook weer veel op Sara qua werkspirit.
Sara en Silke en natuurlijk Marcel en Judith van Harte Gefeliciteerd met deze mooie resultaten!
Toch leuk om bepaalde eigenschappen en gewoontes terug te zien bij de andere Peppertjes, de kleedjes tic, het op een speciale manier droogrollen na het
zwemmen van Chili, de stijl van werken van Cayenne en de power en passie van Pepper en Fanny en het speciale geluidje wat nog van heel ver weg bij de
Sempiternal Black kennel weg schijnt te komen.
verder hadden we ook op de Singelier een bijzondere reunie gisteren, twee dochters van schipper Bauke Grondsma en zijn vrouw Romkje van den Brug die
op de Singelier, toen de Morgenster, waren geboren zeilden met ons mee samen met enkele van hun kinderen en kleinkinderen en aanhang, meer daarover
is binnenkort te lezen op de site van de Singelier
wordt vervolgd..
Chili, Pelle, Cayenne en Djuna
Chili,Cayenne erachter Pelle, Djuna, Jelle en Fjura
03-10-2011:
Vanmorgen kreeg ik helaas triest nieuws......
Vanmorgen werd ik opgebeld en kreeg ik het trieste nieuws te horen dat Cayenne haar zusje, Sara toch is overleden aan de gevolgen van haar te laat ontdekte baarmoederontsteking. Sara, pupje wit uit mijn eerste nest, die de naam Pepper's Reflection My Pepperoni kreeg.
Afgelopen week balanceerden haar baasjes tussen hoop en vrees.
Dan weer knapte ze op, dan weer was ze ziek. Zaterdagavond is ze na eerst nog smíddags lekker te hebben gespeeld op het strand,wat dus achteraf een laatste
opleving was, later steeds zwakker geworden en heeft ze om 11 uur s'avonds in de armen van haar baasje haar laatste adem uitgeblazen.
Sara was 9.5 jaar oud. Ze heeft heel veel betekend voor haar baasje Lucas die haar op zijn 10e verjaardag kreeg.
Ook voor de moeder van Lucas betekende de komst van Sara veel. Zij maakte kennis met de hondenwereld en jachttraining en werd zelf instructeur en gaf jaren lang
puppy jachttraining. Het is zo vreselijk jammer dat Sara haar klachten niet serieus genoeg werden genomen door de dierenarts en op aandringen van haar baas niet
nog eens naar de baarmoeder werd gekeken toen na een antibiotica kuur het leed geleden leek te zijn.
Toen ze uiteindelijk naar een andere dierenarts ging omdat de klachten toch weer terug kwamen, was het eigenlijk al te ver heen.
Na de operatie ging het herstel moeizaam en toen opeens leek het de goede kant uit te gaan .
Sara kwam weer thuis, toch ging het een paar dagen later weer niet goed, maar ook toen knapte ze weer op. Zaterdag heeft ze haar laatste opleving gehad en is toen
later op de avond in de armen van haar baas ingeslapen.
Helaas is ook Cayenne niet helemaal fit, heeft ook van die vage klachten.
Een week of 3 geleden was ze erg zielig en pieperig en uiteindelijk kwam ik er achter dat ze schijnzwanger was.
Inmiddels is ze hier 3 weken lang tegen behandeld en knapt wel op, maar was toch niet fit.
Ze heeft vage klachten , net als Sara wijzen deze niet duidelijk richting baarmoederontsteking.
De ene keer dacht ik, ik bel de dierenarts voor een afspraak. Maar dan leek het weer of het wel wat mee viel allemaal.Vanmorgen heb ik toch een afspraak gemaakt, het
zat me toch niet lekker... Even later belde Sara haar baasje en vertelde dat Sara was overleden.
Vanmiddag ben ik met Cayenne naar de dierenarts gegaan, 10 min eerder sprong ze nog in het water in het parkje waar we liepen en leek ze aardig fit.
Ik dacht nog ...te vroeg een afspraak gemaakt.......... Bij de dierenarts aangekomen bleek ze bijna 40 graden koorts te hebben!!
Die flatcoats toch!! als ze ziek zijn en je merkt het zijn ze ook al bijna dood! Alle leuke dingen , niets willen ze missen voor ziek zijn!
Ze gewoon leuk meedoen en laten dan niet merken dat ze ziek zijn, dat komt later wel weer..
Cayenne was dus helemaal niet fit tot mijn schrik, het viel dus niet mee en mijn "gevoel" dat het ergens toch niet klopt was dus niet ongegrond.
Ze heeft antibiotica gekregen en we hebben voor morgen een afspraak staan bij een andere dierenkliniek voor een echo om te zien of Cayenne ook baarmoeder
ontsteking heeft.
Hopelijk valt alles mee, en ben ik niet te laat, als het ook bij haar baarmoederontsteking is.
wordt vervolgd
26-09-2011:
Hoera! Djuna heeft op de enige proef die we dit jaar hebben ingeschreven haar KNJV-B diploma gehaald!
Ik ben super trots op mijn turbootje, ze heeft het goed gedaan.
Een van de moeilijkste dingen om met Djuna te doen is er voor te zorgen dat ze rustig blijft en haar koppie erbij houdt.
Maar vanaf het moment dat we in de auto stapten om 6.15 richting Lauwersmeer
was ze in opperste staat van alertheid. Ze wist het zeker, we gingen weer wat leuks doen en zo enthousiast bleef ze tot we om 19.15 weer richting huis vertrokken
na een hele lange dag.
Lauwersmeer is vanaf hier een dikke anderhalf uur rijden en we kwamen om kwart voor 8 aan op het militaire oefenterrein en toen was ze helemaal in extase!
Dit werd een leuke dag!
Ik wist dat Djuna een B zou kunnen halen, maar de omstandigheden op een proef zijn nu eenmaal anders dan op een training en ook al heb ik zoveel honden voor
gejaagd, ik ben altijd weer zenuwachtig wat natuurlijk ook doorwerkt op je hondje. Bach Bloesem rescue spray moest uitkomst bieden, ik heb denk ik een overdosis
gehad, maar of het ook wat heeft geholpen…. Ik bleef het spannend vinden.
Tussen de proeven door was Djuna vrij kalm, maar als we dan aan de beurt waren was het er rustig naar toe lopen een hele klus.
Suzan, bij wie ik in de groep zat en die Djuna’s broer Lucas ook kent zag direct dat Djuna net als broer Lukas kangaroetje speelt! Lukas stuitert op en neer, en Djuna
doet dit heen en weer. Ze wil wel netjes volgen maar het is zo moeilijk als je zo graag wilt. Djuna deed de proeven zoals ik op dit moment van haar kon verwachten en
was toch wel een beetje hoteldebotel van de spanning wat bleek door tijdens het zoekwerk eerst als een kip zonder kop de dekking door te razen. Dan werd ze rustiger
en ging goed zoeken, dan had ze de eend ook in een mum van tijd binnen.
We begonnen met apport uit dichte dekking, en daarna los en aangelijnd volgen apport te land en uit diep water en toen down uit zicht. Dat ging allemaal goed en in
iedergeval was toen onze C binnen.
Als laatste twee onderdelen hadden we eerst over diep water en als laatste markeren. De spanning bleef hoog want markeren is er op of eronder. Over water deed ze
goed, maar weer zoeken als een kip zonder kop. Toen ze terug kwam en aan de water kant stond te snuffelen heb ik haar toch nog een commando gegeven, toen zocht
ze rustiger en vond de eend onmiddellijk. De Keurmeester vertelde daarna dat Djuna aan de overkant stond op een plek waar een andere hond de eend had gemold.
Tja dat wist ik natuurlijk ook niet, maar ik wilde koste wat kost voorkomen dat ze leeg terug het water in zou gaan en ik haar dan nogmaals over moest zien te krijgen.
Toen ook deze proef met een voldoende was afgelegd was er nog 1 te gaan.
Markeren! En wat was dat spannend zeg! Ik deed Djuna los van de lijn want ze springt nooit in….. En ja hoor toen het schot klonk nam ze een sprong, maar bedacht
zich, dus dat was houdbaar inspringen. Toen kreeg ik een tikje op mijn schouder van de keurmeester en ik stuurde haar weg. Maar omdat “het plaatje” nu voor Djuna
niet meer klopt want ze miste iets in ons ritueel van wegsturen kwam ze terug…. Weg B schoot er even door me heen. Maar ik zette haar nogmaals in en ze kwam
boven op de eend uit, ze wist hem dus nog goed te liggen en had goed gemarkeerd, Pfff haar 1e B Diploma was een feit. Super trots was ik op haar! en blij dat we
het hadden gehaald. Hier train je toch voor. Nu gaan we verder met de puntjes op de i te zetten en rustig verder trainen om volgend jaar aan meer proeven mee te
kunnen gaan doen. Ik heb inmiddels een goede trainer gevonden en een leuke fanatieke trainingsgroep waar we in November de wintertraining bij gaan starten.
Ik heb er erg veel zin in........
Wordt vervolgd
05-09-2011:
Het was een drukke week voor de Peppertjes de afgelopen week, alles stond in het teken van trainen en showen. In verband met de Euro Dogshow die gehouden werd
in Leeuwarden kwamen Milton en Jet bij ons logeren en dat was s'nachts wel even wennen voor de dames en heer.
Ze zagen de 1e morgen wat vermoeid uit de oogjes, maar verder ging het hartstikke goed.
Chili was nog maar een paar dagen loops af en toch gedroeg Milton zich als een heer.
Djuna had wel wat strijd met hem om wie voorop mocht lopen, en het "leukste" was!
Ze was erg ondeugend! hoezo netjes aan de lijn lopen.... Op de show ging het goed met Milton en Djuna.
Djuna werd in Leewarden 4e Uitmuntend in de openklasse en Milton 1U en 3U. Djuna was erg vrolijk en kwipelde er vrolijk op los
De concurrentie van buitenlanders was erg groot, Russen Zweden Oostenrijker,Kroaten etc heel europa was uitgerukt naar Leeuwarden.
Hier in Staveren logeerden 4 Russische terrier in het Hanzehuis en overal zaten de hotels boordevol.De Eigenaresse van het Hanzehuis vertelde dat de 4 grote Russische
Terriers elke morgen van de trap af denderden in alle vroegt om uitgelaten te worden voor de show en showklaar te worden gemaakt.
Ze schrokken elke morgen wakker omdat de grote honden de gladde trap niet afdurfden.
Zaterdag de 3e sept hadden we nog een tweede Clubmatch dit jaar van de Flatcoats in Gaasterland heerlijk dichtbij voor mij!.
Djuna was in een ondeugende bui, ik had mijn handen vol haar in
stand te krijgen op het juiste moment. Helemaal toen ze op het veld naast ons een paar honden achter ballen aan zag rennen! Ze probeerde steeds haar kop uit het
showlijntje te wurmen.
Ook in Gaasterland behaalden zowel Milton als Djuna goede resultaten.
Milton was 1U in de openklas reuen en Djuna werd 3e Uitmuntend in de openklas teven. Beste van de clubmatch werd een Russische Flatcoat.
Een mooie hond, maar persoonlijk vond ik de beste reu mooier.
Milton en Djuna gingen zaterdag beide met een beker naar huis, nadat we een lekker boswandeling hadden gemaakt en de honden zich even in de Luts hadden opgefrist.
Het was erg warm zaterdag en gelukkig had Femmie de partytent meegenomen.
Onder deskundige leiding van Marjet en met hulp van Nel en Jet stond de tent in no-time omhoog en konden alle honden in de schaduw zitten gelukkig.
In Leeuwarden viel het ontzettend tegen dat je voor het inschrijfgeld alleen maar een kaartje kreeg met Uitmuntend er stond nog niet eens een plaatsing op! ook geen
aandenken aan de show, behalve dan een soort van certificaat wat niet echt veel voor stelde.
Wat ik wel heel erg vindt is dat net op het nieuws was dat er in Leeuwarden 14 honden uit een oostenrijkse Camper zijn gehaald terwijl de zon scheen!! en dat er enkele
honden aan de hitte zijn bezweken. Ik vind dat zeer triest en weer een hele slechte reclame voor de Showwereld...
Hieronder een foto van de show in Gaasterland.
Clubmatch FRC te Gaasterland 3-9-2011
Nr 1 Malet Park Larger Than Life 1U CAC BOB
24-08-2011:
Zondag 21 augustus zijn de "Peppertjes" weer thuis gekomen, ze hadden zich goed gedragen bij Arna en Hildo in Drachtstercompagnie.
Wel weer even wennen, want de dames gingen gelijk even uitproberen hoe de rangorde eruit zag na de vakantie, en ik was nog met mijn hoofd bij het zeilen.
Na een lekkere wandeling was alles weer een stuk duidelijker over hoe het er bij ons thuis toegaat en wist elke Peppertje zijn plaats weer.
Helaas moesten Arna en Hildo 15 aug, besluiten hun Flatcoat Ember in te laten slapen, altijd weer een vreselijk moment, ook al weet je dat het "het beste" is wat je
nog voor je maatje kunt doen het gemis is er niet minder door.
Toen belde Greetje op of ik kwam trainen en dat wilde ik natuurlijk wel met een KNJV proef in het vooruitzicht moet er nog wel het een en ander worden geoefend.
Ondanks dat Djuna schijnzwanger was en nog maar 1 dag thuis was, ging het lekker.
Ze was rustig tijdens het wachten en haar gedrag is echt ontzettend verbeterd.
Natuurlijk zijn we er nog niet, maar dat is ook het leuke van trainen! en ik wilde graag meer uitdaging en dat heb ik gekregen met Djuna.
Jammer dat het in het begin niet goed is gegaan, en ze veel te veel mocht apporteren en dus steeds haar zin kreeg!
Ook moest ze te moeilijke dingen doen want ze was superslim, maar ongemerkt overvraag je dan toch je hondje, omdat ze zo slim zijn lijkt het of ze het wel aankunnen.
Terwijl de basis er niet eens goed in zat, ben ik met al mijn ervaring toch de fout in gegaan!
Djuna werd juist erg onzeker van dat moeilijk gedoe en het werd daardoor veel te druk in haar koppie, en kreeg dan weer stres omdat ze de dummy niet snel genoeg naar
haar zin kon vinden !
Als ik rustiger aan had gedaan was ik nu al een stuk verder geweest.
Want juist door nu rustig aan te doen en een flinke stap terug te doen en haar vaak te prijzen als ze iets goed doet is ze veel rustiger en zekerder van
haarzelf geworden.
Ook ben ik duidelijker naar haar toe en dit werpt echt zijn vruchten af.
Ze zit rustig nu te wachten, loopt netjes aan de lijn als we wandelen, piept en gilt niet meer als er ergens een dummy wordt vermoed en we gaan nog steeds
vooruit!
Afgelopen zondag behaalde Pelle zijn 1e C diploma, hartstikke leuk voor zijn baas Jan.
Eindelijk is Pelle dan toch een gediplomeerde Flatcoat! we wisten wel dat hij het kon, maar het kwam er maar niet uit op een proef.
Maar dat woordje "eindelijk" is niet terecht! een flatcoat is nu eenmaal geen Golden of Labrador en laat af, wat wil zeggen laat volwassen! en Pelle is ook nog eens een reu.
Bovendien is het ook nog Jan zijn eerste hond en eerste flatcoat, ook nog eens de eerste hond waar jachttraining mee wordt gedaan.
Een Flatcoat voor de jacht trainen is nu eenmaal niet zo gemakkelijk als het lijkt en er kan veel fout gaan. Het is nu eenmaal niet de gemakkelijkste Retriever om op niveau
mee te trainen
Juist door te snel, te veel te willen kan er veel mis gaan bij de gevoelige, slimme Flatcoat.
En ook de stres van de baas op een proef kan erg nadelig zijn voor de eerder genoemde gevoelige Flatcoat die opeens een totaal vreemde baas naast hem ziet.........
Wat moet hij hier nu van denken en wat doet die baas toch zenuwachtig en raar..
Maar Pelle heeft het diploma binnen en samen met Jan is hij weer een ervaring rijker.
Ze zijn ook anders gaan trainen en Jan is een stuk duidelijker geworden naar Pelle toe! in wat wel, en niet is toegestaan en dat begint zijn vruchten ook af te werpen.
Duidelijk zijn betekend niet de boeman spelen, maar door een hond als hond te behandelen en als baas duidelijke begrijpbare signalen aan je hond te geven krijg je een
totaal andere hond.
Door niet overal klakkeloos maar een koekje voor te geven, en je hond beter te leren lezen, op het juiste moment in te grijpen als het mis dreigt te gaan en te prijzen
als hij het goed doet zul je zien dat je al snel een andere hond aan het lijntje hebt!
Ook rust van de baas naar de hond toe is belangrijk en vooral consequent zijn in wat wel en niet is toegestaan, niet overal maar plassen of trekken aan de riem om maar
iets simpels te noemen.
Vervelen doen we ons voorlopig nog niet, Jan met Pelle, Femmie met Fjura, en ik met Djuna!
Er valt nog veel te trainen en voor zowel baas als hond nog veel te leren, en het is ook zo ontzettend leuk om zo met je hond bezig te zijn en hem zien
te genieten.
Op de foto's de trotse Pelle met diploma! Pelle en Jan GEFLICITEERD!
En is dat niet apporteren dan?
Een trotse Pelle hij mag nu naar Pieterburen als echte C-Hond
14-08-2011:
Ik zit hier een beetje onwennig achter de computer, het is stil hier in huis want de "Peppertjes" zijn op vakantie....
Ze zitten nu 10 dagen bij Arna en Hildo en hun "Symphony of Winds flatcoats waar ik ze in vertrouwde handen achter heb gelaten.
Ik heb ze vrijdag weggebracht omdat we deze week de IFKS Skutsje Kampioenschap 2011 gaan zeilen en ik dan echt geen tijd heb voor de dames.
Ze kunnen echt niet mee aan boord en ook niet op het volgschip omdat we vaak niet gemakkelijk aan de wal kunnen komen en veel op het water zijn.
Maar vandaag wordt er niet gezeild en mis ik ze best wel.
De dames zijn wel mee op vakantie geweest naar de Ardennen en dat vonden ze schitterend.
Vooral het stromende water was leuk, eerst moest het wel even wennen, maar supersnel hadden ze door dat ze zich beter mee konden laten drijven richting de wal
in plaats van te proberen rechtstreeks naar de wal te zwemmen.
Ook het beekje achter de caravan was favoriet bij de dames. Als we niet op pad waren zaten ze daar de hele tijd in.
Vooral Chili vermaakte zich prima met de kinderen die ook door het beekje liepen en graag wat voor haar weg wilden gooien.
De camping waar we een stacaravan hadden gehuurd stond vlak bij het bos en we konden direct de bergen inlopen. Wel even wennen zo de hoogte in moeten klimmen
en aan Cayenne konden we merken dat ze wel ouder wordt, die liep op het laatst niet zo hard de berg meer op.
We hebben een mooie week gehad in de ardennen en veel gewandeld met de dames, maar ik mis ze nu toch best wel.
Gelukkig komen Jan, Femmie, Fjura en Pelle als echte "Singelier" fans regelmatig even langs deze week en kan ik toch even flatcoat knuffelen.
Hieronder een filmpje van de vakantie in de Ardennen
26-07-2011:
Hier weer even wat "Hot pepper News"
Het middeleeuws weekend is geweest en de rust is hier wedergekeerd.
Het was voor de "Peppertjes " niet het meest geslaagde weekend vrees ik, omdat Cayenne loops en dekrijp was, was het geen goed plan ze mee te nemen naar het
middeleeuws kampement zo bleek al snel. Cayenne kreeg een loslopende reu in haar vizier en dacht in hem wel een geschikte kandidaat te zien.
Dat was dus oppassen geblazen voor mij en dat betekende voor de " Peppertjes" veel alleen thuiszitten en en dat zijn ze nu eenmaal niet gewend.
Ze namen dan ook wraak, door na het weekend erg ondeugend te zijn, tja........ ik kon het ze niet echt kwalijk nemen.
Toen ze s'morgens de 16e juli mee mochten naar het kampement keken ze wel hun ogen uit.
Het leek wel het walhalla al die middeleeuwse tentjes met heerlijk schapenvachtjes en wollige zachte velletje.
Ik werd de tenten bijna ingesleurd. Ook de vuurspuw act vonden ze zeer spanennend, vooral Djuna die achter de benen van mijn moeder om een hoekje vol spanning
toekeek. Chili vond het helemaal geweldig, die houdt wel van een spelletje en zag er wel wat in, Cayenne dacht het er hare van, die had meer ook voor haar
tot lover uitgekozen Husky reu die aan de overkant van de arena rond liep, gelukkig voor mij bleef hij daar!
Helaas is er van trainen in Noord Holland de afgelopen weken niet veel terecht gekomen, of de regen viel met bakken uit de hemel wat trainen niet echt mogelijk maakte.
Niet dat ik bang ben voor wat regen, maar het hoosde werkelijk en helaas ging door ziekte van de trainster alles een ook een paar keer niet door.
Heel jammer want we gingen goed vooruit en zijn toe aan het vervolg. Ook de afgelopen week kon ik niet trainen, nu doordat ik absoluut geen stem heb! Heel vervelend.
Ondanks dat de "peppertjes" heel goed op gebaren reageren, maken ze toch gebruik van de situatie!
Als ze te ver uit mijn buurt zijn en ik een fluitje ter attentie laat horen voor wat ik wil dat ze gaan doen, ze toch veel minder snel reageren dan als ik er mijn stem bij zou gebruiken. Hopelijk komt mijn stem snel weer terug, want dit is erg vermoeiend en heel lastig.
Nog een paar dagen en dan vertrekken we naar de Ardennen en mogen de Peppertjes alle drie mee!
Dit wordt hun eerste vakantie in het buitenland, deze keer gaan we niet met de Singelier omdat het steeds erg hard waait en veel regent.
Nu zal het dan waarschijnlijk in de Ardennen ook wel hetzelfde weer zijn, maar dan zitten we in een stacaravan met grote voortent en met de mogelijkheid om met de auto
de omgeving te verkennen.
We hebben er zin in! en ik ben benieuwd hoe de "Peppertjes" hun nieuwe omgeving zullen vinden.
We staan aan een riviertje, dus waterpret is verzekerd en boswandeling zullen we ook veel kunnen maken en natuurlijk wat trainen als ik mijn stem weer heb tenminste..
Hieronder een filmpje van het middeleeuws weekend waar ik zelf een rol in meespeelde tot verrassing van vrienden en familie en bekenden!
(let op de ridder in het blauw/gele gewaad)
Meer filmpjes hiervan en foto's staan op www.handboogschutterij-odulphus.nl
Wordt vervolgd...
01-07-2011:
Hier weer eens wat "Hot Pepper News" het blijft erg druk in de trimsalon en ook met het skûtsjesilen en de organisatie van een jubileum wedstrijd ter ere van 30 jaar
Momenteel is Rose een Goldenpupje van 16 weken hier te logeren en dat brengt ondanks dat het leuk is toch veel extra werk en organisatie met zich mee omdat we
het ook druk hebben met werk en het organiseren van bovenstaande evenementen en ik al tijd te kort kom momenteel......
En natuurlijk gaat er veel van mijn vrije tijd zitten in de training van Djuna om haar goed voor te bereiden op de KNJV proeven die na de vakantie gehouden worden.
Ik train inmiddels bij een trainster in Noord Holland en het gaat heel goed met Djuna.
We leren alletwee hele nieuwe dingen en het is duidelijk te merken dat het een heel positief effect heeft op Djuna.
Voor mij is het ook een uitdaging met de aangereikte trainingstips aan de slag te gaan , we trainen op de trainingsavond met een klein groepje andere flatcoats
wat ook erg leuk is.
Je ziet toch duidelijk dat de andere flatjes toch ook weer hetzelfde temperament laten zien en als er iets niet goed lukt is het heel herkenbaar.
Tja en gedeelde smart is halve smart nietwaar!
Het zijn nu eenmaal niet de gemakkelijkste retrievers om te trainen omdat ze ook bijzonder gevoelig zijn en omdat het vaak lijkt dat ze iets snappen, maar dan is de
oefening gewoon "per toeval" gelukt en niet omdat ze het snapten.
De temperamentvolle flatcoat wil meestal wel heel graag werken en "doet" dan maar wat zodat jij denkt dat een onderdeel er in zit en je het nog moeilijker gaat maken
terwijl ze de basis nog niet echt beheersen!
Daardoor kunnen ze heel onzeker worden of ze schieten in de stress met alle gevolgen van dien.
Vorige week was het een laterje.... na afloop van de training wilde ik mijn tomtom uit het dashboord kastje halen en dat wilde niet lukken, dus ik loop om en zit te
prutsen met mijn sleutels om het kastje te openen.
Ondertussen ging de auto op slot en dan er weer af doordat ik met de sleutel bezig was.
Opeens lukte het het kastje te openen en wat doe ik...........steek de sleutel vast in het contact, doe de deur dicht en loop om en zal instappen....je raad het al OP SLOT
en Djuna zat erin en de lichten branden ook nog....Nou toen was deze pechdag compleet!
Ik had de hele dag al pech en alles zat al tegen, moet steeds ook nog met de hond van mijn moeder naar de dierenarts omdat hij suikerziekte heeft en moet worden
ingesteld, dus 2x per week naar de dierenarts en dan ben je zo een uur onderweg.
Toen ik eindelijk bij de dierenarts was aangekomen, was er een spoedgeval en werd het later en later.
Ik moest om 17.15 vertrekken naar de trainingslocatie en kwam veel te laat thuis. en ook nog erg druk met toeristen op de weg grrrr
Snel twee happen eten toen ik eindelijk thuis was en daarna direct op weg richting Noord Holland om te trainen.
Op de afsluitdijk was ook nog mijn olie op! en in het begin van de middag toen ik naar de tandarts moest om mijn afgebroken vulling te laten repareren belande ik in een
trouwstoet zodat ik ook al aan de late kant was om met mijn moeder naar de dierenarts te gaan.....het zat allemaal tegen.
Maar goed toen ik eindelijk het telnr van de ANWB had ontcijferd (geen leesbril mee) bleek dat mijn opgezegde lidmaatschap nog geldig was en kwam er een knappe vent
die in een mum van tijd mijn auto open had (wat nu op slot) en ik weer terug naar Friesland kon keren, om 0.15 was ik weer thuis.
Gelukkig ging de terugreis afgelopen woensdag een stuk vlotter en was de rit erheen een stuk minder stressig
Roos 16 wkn krijgt zwemles van de "Peppertjes"
Ze vindt het heerlijk!
word vervolgd
04-06-2011:
Zo eindelijk weer eens wat "Hot Pepper" News het is razend druk in de trimsalon dus veel tijd om achter de pc te kruipen was er niet.
Nu de pups uit zijn gevlogen ben ik weer volop aan het trainen met de dames en 1x in de week alleen met Djuna en nog een paar enthousiaste trainingsmaten.
Dan kan ik mijn aandacht helemaal op haar richten en hoef ik die niet te verdelen tussen Chili Cayenne en Djuna. Alle drie zijn ze toch weer anders en moeten
ook anders worden "voorgejaagd" zoals dat heet. Voor Djuna is de concurrentie wel goed, ze kan het soms moeilijk verkroppen dat Cayenne of Chili ook een paar
apporten mogen doen want ook die twee willen graag werken. Het laatste weekend van mei, was het echt een heel gevlieg van hot naar her, zaterdag 28 mei had
ik een workshop van Anke Bogaerts in Sevenum. Toen ik daar op inschreef, dacht ik dat Sevenum ook wel ergens in Drente zou liggen waar de workshops meestal
zijn, en de dag erop zou de kampioenschaps Clubmatch van de Flatcoated Retriever club zijn. Dus ook daarvoor direct maar even ingeschreven.
Tja en toen ik eens ging uitzoeken waar Sevenum lag bleek dat dus in Limburg te liggen.....Oops...niet zo handig.
Aangezien ik altijd erg last heb van mijn schildklier als ik eerder moet opstaan dan normaal en dan vreselijk moe ben...
Maar goed Djuna en ik vertrokken zaterdagmorgen in alle vroegte om 9.00 in Sevenum te zijn voor een hele leerzame leuke trainingsdag.
Steadyness en lijnen lopen, maar ook markeren en memmory apporten stonden op het programma
Het ging heel goed, Djuna was weer gegroeid in haar beheersing en werken, maar omdat dit weer een hele nieuwe groep was en nieuw terrein
(al was ik er achteraf afgelopen winter ook al eens wezen trainen met Anke en Jet) was er natuurlijk meer spanning en opwinding dan thuis.
Maar ik kon trots op " Turbo Tina " zijn ze deed het super.
Na een leerzame dag die om 17.45 eindigde, keerden we huiswaarts. Ik was 21.15 weer in Staveren en toen de spullen klaarmaken voor de Show.
Zondagmorgen weer vroeg op en richting Almere. Ik had Djuna ingeschreven in de fokkersklas, een zware klasse waar veel mooie teven in stonden.
Djuna had een prachtig verslag, maar eerlijk is eerlijk de geplaatste teefjes waren gewoon meer 'af' Djuna heeft gewoon nog een jaartje tijd nodig om helemaal
uit te zwaren.
Gelukkig had ik hulptroepen mee, anders was er niet van mij terecht gekomen , ik zat er helmaal doorheen, kon nergens mijn aandacht bij houden.
En er zijn altijd zoveel bekende die je even wilt spreken, je komt gewoon tijd te kort!
Helaas ging het met Pelle niet zo goed in de ring, er waren nogal wat loopse teefjes en daar had hij reuze last van hij had iets heel anders in zijn hoofd dan even netjes
lopen en mooi te gaan staan voor de keurmeester.
Voor pelle was het duidelijk " There is Love in the air " jammer, maar Pelle is gewoon minder gemakkelijk voor te brengen dan Djuna en er was ook niet zo veel
geoefend. Het trainen heeft momenteel de meeste aandacht. Gelukkig kon ik nog naar de workshop, want Djuna is afgelopen maandag loops geworen.
Dit weekend staat in het teken van wedstrijd zeilen, we hebben donderdag en vrijdag en vandaag in Lemmer aan Lemmer Ahoy meegedaan met de Singelier.
de dames moesten het even zonder mij redden. Want als Bemanningslid moet ik natuurlijk wel meezeilen en het is ook wel eens lekker om niet met de dames bezig
te zijn en ze in vertrouwde handen achter te laten voor een paar uur.
De Peppertje's op de clubmatch
Djuna let op!
Wordt vervolgd.......
26-04-2011:
Ik heb een druk weekend achter de rug, zaterdag de 23ste vlogen de eerste pups uit, altijd weer een moeilijk moment. Ze zijn er aan toe en je weet dat het goed
gaat en je bereid je er geestelijk op voor, maar toch na een paar weken van intensief bezig zijn met de kleintjes mis je ze toch ontzettend. Gelukkig komen er al
snel positieve berichten dat alles goed gaat en dan ben ik weer gerust. Ook zijn de 1e foto's al binnen. Teefje Oranje blijft van mij maar is gaan wonen bij (half)
broer Pelle en is te volgen via de pagina Fjura's belevenissen. Eén pupje blijft nog iets langer hier, en dat is Reutje Blauw Pepper's Reflection Sa Sawot die in het
dageklijks leven Abe gaat heten! Een heerlijk vrolijk mannetje die gisteren na dat zus Fjura en broertje Floris ook naar hun nieuwe bazen waren vertrokken zijn eerste
zeilles heeft gehad. S'morgens vroeg eerst de kennel afbreken en de kamer weer normaal inrichten en toen wilde ik eindelijk wel weer eens zeilen!
Het was heerlijk weer en samen met een paar vrienden en de honden Chili, Cayenne en Djuna zijn we met de Singelier het ijselmeer op gegaan.
Abe gedroeg zich werkelijk als een volleerd scheepshondje, nergens bang voor genoot hij van alle aandacht en toen hij moe was ging hij lekker in de roef onder de trap
liggen slapen zich niets aantrekkend van de moter en later het geratel van de lier toen het zeil omhoog werd gedraaid.
Toen we even in Hindeloopen aan wal gingen stal hij de harten van vele mensen op de wal en deed een paar stoere motermannen helemaal smelten toen hij tegen een
van hen aan ging zitten. helaas zal ook Abe over een paar dagen vertrekken naar zijn nieuwe gezin, maar tot die tijd zal ik van alles met hem ondernemen. Chili vindt het
heerlijk om 1 kind te hebben, waar ze mee kan spelen en die ze de baas kan! Ze had geen last van heimwee toen de andere 8 uitvlogen, hopelijk krijgt ze dat niet alsnog
als Abe ook vertrekt. Ook Djuna speelt veel met de kleine Abe, ze vond de puppy's helemaal geweldig. Als Abe de 30ste wordt opgehaald, vertrekken Henk, ik en de honden
met de Singelier naar Rotterdam waar we wedstrijden van de IFKS zullen zeilen in het kader van opening daar van de Friesland Bank. Het zal mij in iedergeval afleiding geven
als ik ook de laatste telg van Chili uit heb gezwaait tja het lege nest syndroom.......ik zie er nu al tegen op! maar gelukkig heb ik nog veel met Djuna op het programma staan
en als ook Abe is uitgevlogen zal ik weer serieus met haar gaan trainen.
Hieronder een paar foto's van Abe's zeiltocht.
In de roef vd Singelier
Immetje en Abe
In het zeil
Abe vind alles leuk!
13-04-2011:
Vandaag hadden we wild op het programma staan voor de pups en kon ook Djuna kennismaken met een fazant, die had ze nog nooit gezien.
Verder was er ook een eend,houtduif een konijn en een gans.
Afgelopen winter vond Djuna een Gans wel erg zwaar om mee te nemen, maar vandaag heeft ze hem geapporteerd, ook de fazant pakte ze uiteindelijk op
en bracht hem netjes bij me!
Ook werden Chili, Cayenne en Djuna samen met de pups vandaag ingeënt en nagekeken en ook zij werden gelukkig gezond verklaard.
Hieronder een filmpje van Djuna en het fazantenapport
10-04-2011:
Vanmorgen was het dan zover, ik ging met Djuna naar Uffelte waar we een workshop zouden gaan doen onder leiding van Anke Bogaerts.
We moesten vroeg opstaan en het was de kunst om de puppy's niet wakker te maken, want dan zouden ze willen eten en nog leuker de ren uit willen.
Henk zou alles schoonmaken en ze de 1e keer te eten geven en daarna kwam vriendin Jet hier oppassen zodat ik met een gerust hart naar Uffelte kon vertrekken.
Aangekomen in Uffelte, was Djuna direct in alle staten van opwinding! er ging wat leuks gebeuren! Gelukkig werd ze na een poosje wat rustiger.
Toen we naar de plek liepen waar we s'morgens zouden gaan werken was ze weer helemaal in opperste staat van opwinding en alertheid.
Onderweg liepen we in en onze groep werd in twee groepen verdeeld. We begonnen met een walk-up en er werd bij geschoten wat het al weer extra spannend maakte.
De nadruk lag op steadyness, markeren en onthouden.
Wij zaten in de 2e groep zodat ik nog kon werken aan de rust die we nodig zouden hebben als ik aan de beurt zo zijn.
Na verloop van tijd waar ik steeds wat oefeningen met haar deed was ze eindelijk op een redelijk goed niveau qua rust voor een flatcoat zoals Djuna.
Toen we aan de beurt waren werd de spanning ook iets minder omdat ze "nu eindelijk"wat mocht. Ze deed het super, markeerde en onthield de valplaatsen erg goed,
piepte niet en ze luisterde goed ondanks dat ze barste van de passie. Er werd eerst rustig begonnen met een schot van een alarmpistool, maar daarna werd de
spanning opgevoerd qua moeilijkheid en werd de bumperboy ingezet. Djuna miste geen enkele markeer, ze volgde alles en je moest niet wagen in haar 'blikveld' te
gaan staan, ik was zeer tevreden. Daarna werd de groep in drieën verdeeld en werd erop drie verschillende plekken gewerkt. Er gebeurde dus echt van alles om je heen
als je met je "proefje "bezig was wat dus extra verleiding bracht en voor een ogenhond die een flatcoat is, dus heel veel! wat ze in hun koppie moeten registreren.
Voor Djuna die van de drie karakters alles is..... maar in deze volgorde: Actie Actie Actie, ogen ogen, gevoelshond! dus best erg moeilijk maar ze deed het super en was
weer gegroeid sinds onze laatste training met Anke, Tineke en Jet.
De eerste groep begon bij het water, er werd met de bumperboy die ook nog een eendenkwaak geluid geeft, een dummy over breed water geschoten.
Die moesten de honden markeren en ophalen. Maar eerst was het 2e groepje aan de beurt. Hier had iemand ondertussen een markeer dummy gegooid, daarna moesten
dit groepje honden dus wachten tot het schot van groep 1 was geweest, zodat de markeer tevens een memorie werd+ dat er de verleiding van het schot van groep 1 was.
Daarna was groep 3 aan de beurt die hun honden vooruit moesten sturen in een bos, daar aangekomen moesten de honden op "zoek apport" verloren gaan zoeken.
En ook hier was de verleiding van de andere twee groepen een extra moeilijkheid.
Ik begon daar met Djuna, ze had toch last van alles wat om haar heen gebeurde en liep als een kip zonder kop te zoeken. Na een 2e keer inzetten had ze haar koppie er
weer bij en vond ze snel de dummy. Dit is ook wel een beetje "flatcoat eigen" eerst doen, dan denken.... Daarna moesten we rouleren en gingen wij naar het water.
Het was de bedoeling dat de gevorderde honden schuin over zouden zwemmen naar de dummy en dus een schuine lijn kregen en niet zoals vaak wordt gedaan in een
rechte lijn. Onze groep was nog niet zover, en het ging bij ons om markeren. Djuna markeerde de dummy perfect en ik moest haar met Commando "apport" uitsturen.
Ze nam perfect uit zichzelf de schuine lijn naar de dummy! en ging dus niet automatisch recht over en dan op de kant gaan zoeken.
Ik zeg normaal "vooruit' maar dat is een lijn, en dan moet de hond de lijn ook echt houden. Omdat dit een markeer was, werd het commando "apport" gegeven en konden
we tevens zien wat de honden deden, recht oversteken of schuin.
Daarna waren wij aan de beurt om te gaan "markeren met memorie". Ons groepje speelde op save en we kozen voor een witte dummy, er was immers veel afleiding.
Ondanks dat ik dacht dat Djuna hem nog goed wist had ze toch last van alles wat er om haar heen gebeurde en heb ik haar teruggefloten toen bleek dat ze het niet meer
wist en haar er op 'vooruit' opnieuw naar toe gestuurd zoals Anke had aangegeven voor als het nodig mocht zijn.
Dat deed ze erg goed ze hield de lijn mooi en daarna was het alweer middagpauze.
Na de middagpauze stond waterwerk op het programma met markeren, verleiding en steadyness. We werden in twee groepen verdeeld en stonden achterelkaar in linie
bij het water, ik koos voor de achterste rij omdat waterwerk nu eenmaal "op zich" al een hele verleiding is. Alle honden moesten verschillende water apporten doen er was
verleiding dmv een lanshuppelend konijn en een dummy die ze niet mochten halen, maar die kon duiken, mocht er toch een hond naar toe gaan. Iemand uit de achterste rij
moest nadat het konijn was langsgehuppeld zijn hond laten zitten en een dummy over de voorste rij het water in gooien, ook werd er met de bumperboy een dummy over
het water het bos in geschoten, of in de walkant gegooid, het water stroomde, dus dat was soms ook moeilijk. Vorig jaar sprong Djuna wel het water in, ging de kant op
maar ging terug toen ze de helper zag. Ik was benieuwd hoe dat nu zou gaan en de helper moest zich dus eerst maar verbergen. Ze ging goed over, had goed gemarkeerd
maar door de drukte in haar kop zette ze niet door in het bosje en kwam terug. Anke gooide daarna nogmaals een dummy over, die vlak in de kant kwam. Die haalde ze
perfect op. Direct daarna gooide de helper nogmaals een dummy in het bos en moest ze weer over en ja hoor, ze ging en daarna zocht ze mooi het bosje af en kwam met
dummy terug. Later mocht ze nog een dummy uit water halen en ondertussen als de anderen bezig waren moest ik haar vooruit naar een paaltje sturen waar ongezien een
dummy was gebracht, ze moest vertrouwen op mij, ondanks dat ze had gezien dat er voor haar in het water een dummy was gevallen. de eerste keer was het moeilijk en
moest ik de afstand aanpassen. Na steeds weer een pauze, het nog twee keer opnieuw te hebben gedaan, maar wel steeds de afstand wat groter te hebben gemaakt ging
het zonder moeite en was de verleiding van voor haar vallende dummy's geen probleem meer
hieronder een klein filmpje van de locatie in Uffelte.
Bij onze thuiskomst kregen we bericht dat Lukas, het broertje van Djuna zijn 1e B certificaat heeft gehaald! Super gedaan!
wordt vervolgd............
06-04-2011:
Vannavond kreeg ik eenzeer verassend telefoontje. Djuna blijkt op de enige proef die ik vorig jaar met haar heb gedaan, de KNJV proef te Lauwersmeer, een
beker te hebben gewonnen! Ze was 2e geworden in de C klasse. Tijdens de prijsuitreiking was een fout gemaakt een hond van al 8 jaar kreeg de prijs die Djuna
eigenlijk had gewonnen. De bazin van die hond vond het al erg vreemd dat ze een prijs in de C klasse kreeg, maar goed ze nam hem in ontvangst en was toen
direct naar huis gegaan.
Ik las in het programmaboekje dat alleen C honden in aanmerking kwamen voor een prijs in de C klasse en heb dat toen aangekaart. Ik had er nooit meer
wat van gehoord dus. En toen belde vannavond dus iemand van de organisatie dat er nog een beker stond voor Djuna. Better let as net zeggen we hier dan!
Het is altijd wel erg leuk natuurlijk. Ik ben druk met Djuna aan het trainen voor de proeven in dit seizoen. Zondag heb ik een workshop van Anke bogaerts in Uffelte
en dan heb ik in mei nog 2x een workshop, één keer bij Anke en een keer bij Guus van Maarseveen en dan in juli nog een workshop bij Guus en dan hopelijk een B
halen op 1 van de proeven.
Momenteel staat het trainen wel op een laag pitje omdat de pups nog hier zijn en de nodige tijd en aandacht vragen, maar als ze straks uitgevlogen zijn ga ik weer
fanatiek aan de slag. In de planning staat 1x in de 14 dagen trainen in Almere met Jet en Milton en nog een paar fanatieke flatcoatmensen, ik heb er veel zin in!
wordt vervolgd....
Bij gebrek aan wild, een eendje geleend van de handboogclub :-)voor de foto
09-02-2011:
Zo hier weer eens wat "pepper news" ondanks dat Chili drachtig is, zit ik niet alleen maar op een rose wolk en ben ik druk met van alles en nog wat.
In de trimsalon is het gelukkig ook weer druk nu de kou weer wat weg is en zodoende ben ik lekker aan het "voorwerken" als de pups er straks zijn ben ik eerst
een poosje gesloten. Ook heb ik inmiddels met de verschillende "pupkoper" kennis gemaakt en dat neemt ook behoorlijk tijd, want er zijn altijd best veel vragen
over en weer die beantwoordt moeten worden. Maar gelukkig houdt ik genoeg tijd om lekker met de honden bezig te kunnen zijn en vooral met de training van
Djuna. Chili die overigens wel in een rose wolk leeft, en Cayenne assisteren daarbij en zorgen ervoor dat Djuna niet steeds als 1e aan de beurd komt en ook
moet leren te wachten. Dat is één van de moeilijkste dingen voor haar, maar ook een heel belangrijk iets voor een jachthond. Als je proeven gaat lopen moet
je het grootste gedeelte van de tijd wachten, en ook op jacht zal veelal gewacht moeten worden voor het aan apporteren toe komt. Een goed appél is gewoon
nodig wil je met je hond verder komen dan alleen wat leuk trainen. Maar dat natuurlijk niet alleen, je moet je hond ook goed kennen, hem goed kunnen lezen,
op tijd ingrijpen als het mis dreigt te gaan, zo nu en dan corrigeren, maar ook op tijd belonen en prijzen. Het is een wisselwerking tussen hond en zijn baas die
hem traint. Er moet ook tijd zijn voor ontspanning, en het moet een uitdaging blijven voor de hond. Vooral niet altijd hetzelfde doen, wisselen van locatie’s etc.
Nu is een flatcoat ook niet de gemakkelijkste retriever om op niveau mee te gaan trainen voor wedstrijden. Omdat ze heel slim en ook best gevoelig, eigenwijs
en koppig zijn. Ook denken ze vaak al te weten wat de bedoeling is en gaan dan maar al vast, en ze weten ook snel hoe ze de baas kunnen inpalmen of juist
manipuleren om hun zin te krijgen. Het ene moment kun je wel corrigeren met je stem, een andere keer juist niet en hoe je traint hangt ook erg af van je hond.
Djuna is meer zoals Pepper en de manier waarmee ik haar voor bepaalde oefeningen train, zou voor Cayenne en Chili in de meeste gevallen absoluut niet werken.
Na veel geleerd te hebben tijdens de privélessen samen met Jet en Milton, bij Anke zat ik toch nog met 1 probleempje waarvan ikzelf niet het vertrouwen had
dat het vanzelf over zou gaan door het maar te negeren. Ik had nl zelf het idee dat het en gewoonte was geworden en die gaan meestal niet vanzelf over.
Maar hoe dit anders op te lossen wist ik niet goed. Ik had wel een idee, maar durfde dat eigenlijk niet uit te voeren vooal omdat ik bang was dat door de
"gevoeligheid" van de flatcoat, ik juist meer stres zou creëren. Via, via kwam ik in contact met Henri Hommersom en zijn iedeeën spraken me wel aan.
Omdat via mail gewoon niet alles is op te lossen en omdat je ook de baas en de hond samen aan het werk moet zien om een oplossing te kunnen geven ben
ik afgelopen maandag naar Appeltern gereden met Djuna om bij Henri een privé les te volgen. Dat is zeer goed bevallen en ik heb er alle vertrouwen in dat het
helemaal goed gaat komen. Henri heeft me laten zien dat ik best op sommige momenten mijn stem "erop" kan zetten om Djuna haar gewoonte te doorbreken.
Hij had het meeste werk aan mij, om mij te laten “toneelspelen” maar het werkte gewoon. Henri had zijn eigen hond ook mee, een leuke zeer levenslustige
Weimaraner, net zo’n typ als Djuna en aan haar was duidelijk te zien hoeveel ze voor haar baas over had en hoe vrij en blij ze was. Dit was precies wat ik nodig
had! En het kwam op het juiste moment op mijn pad! Ondertussen heb ik zijn adviezen in de praktijk gebracht en het helpt! Ik zie nu al heel duidelijk verbetering
en Djuna snapt wat ik bedoel! Het kwartje begint te vallen. Ik ben een beetje terug gekomen van de “alleen maar belonen van goed gedrag" en "negeren van
fout gedrag en dat dan proberen om te buigen methode”. Deze methode werkt best heel goed, MAAR je zult ook zo nu en dan, je hond wel eens duidelijk moeten
laten weten dat bepaald gedrag niet gewenst is door een duidelijk op zijn tijd NEE te zeggen en daar is niks mis mee. Een hond moet je opvoeden en met alleen
negeren van fout gedrag kom je er niet.
Wordt vervolgd…………
19-1-2011;
Vandaag stond de echo van Chili gepland, maar deze is uitgesteld tot a.s maandag.
We zullen dus nog een paar dagen extra geduld moeten hebben voordat we zeker weten of ze drachtig is dus.
Omdat ik toch vrij had gepland vanmiddag ben ik lekker gaan trainen met de "Peppertjes" daar zijn ze altijd wel voor te porren.
Het was prachtig mooi weer en oefenstof genoeg in iedergeval.
En nog even afwachten dus tot maandag de echo wordt gemaakt
wordt vervolgd......
16-01-2011:
Hier even het laatste nieuws over de "Peppertjes"
Aanstaande woensdag de 19e heb ik om 16.00 uur een afspraak voor een echo van Chili bij de dierenarts, spannend dus!! Ik denk wel dat ze drachtig is, ze is soms
heel afwezig, in haar zelf gekeerd en erg aanhankelijk. Ook heeft ze meer honger! maar tja, als je iets graag wilt kun je je ook van alles inbeelden natuurlijk.
Dus ....nog een paar dagen en dan weten we het zeker. Daarna is het dan het weer afwachten hoeveel pups en hoe de verdeling zal zijn en wanneer ze zullen
worden geboren. Het blijft spannend.
Ondertussen gaat de opleiding van Djuna gewoon door en zijn we afgelopen week weer eens naar België vertrokken om samen met Jet en Milton bij Anke Bogaerts
te gaan trainen en weer waardevolle tips te krijgen hoe Djuna optimaal te begeleiden daarbij. Het was een geweldige trainingsmiddag en ook Tineke Antonisse was
deze keer bij de training aanwezig. Het was erg leerzaam en ondanks de regen heb ik genoten van het hondenwerk en weer erg veel geleerd dus. We waren met 5
honden en ons groepje bestond uit een Italiaanse met een labrador, een Duitse met een Field Labrador, Jet uit België met Flatcoated Milton en Djuna en ik uit
Friesland en Anke deed mee met haar Field Labrador “Bracken”. Tineke was onze helper die scherp oplette wat er goed en fout ging tijdens de zorgvuldig uitgezette
proefjes. Na iedere oefening werd besproken wat goed ging wat fout en waarom dat zo was gegaan en waar je beter op had moeten letten. Want in de meeste
gevallen gaat het fout doordat de voorjager niet goed "voorjaagt" Ik heb in iedergeval weer genoeg dingen om de komende tijd te oefenen met Djuna.
Verder nog een paar dagen afwachten tot de echo zal uitwijzen of Chili inderdaad drachtig is en als blijkt dat ze dat inderdaad is nog even genieten van de rust
voordat de pups zullen worden geboren en het trainen met Djuna even op een laag pitje zal komen te staan. Maar goed even niets doen is ook niet zo erg.
Woensdag meer………..
26-12-2010: 2e kerstdag:
Donderdag 23 december ben ik met Chili progesteron wezen prikken in Drachten, dat was de 6e dag van haar loopsheid.
Ze vond het helemaal niks en stelde zich vreselijk aan, viel bijna in katzwijm....wat dat betreft lijkt ze totaal niet op haar oma Pepper. Gelukkig ontspande ze een
beetje door de steun van mij, de lieve woordjes van de assistentes en vooral door de vele koekjes die ze kreeg.
Toen Chili voor de 1e keer gedekt werd, in 2007 door Kalle, zaten wij in Denia ter gelegenheid van ons 25 jarig Huwelijk. En was het niet helemaal duidelijk welke dag
van de loopsheid dat nu precies was. Ik dacht dat het waarschijnlijk de 8ste dag was. Na 3x prikken vlogen de waardes omhoog!
De uitslag van het prikken donderdag de 23ste, die we 2 uur later kregen was echter nog erg laag, maar zaterdag 1e kerstdag dag 8 van de loopsheid, zijn we toch
maar even voor een relatie-check naar Jurre toe gereden.
Chili vond hem de eerste paar minuten wel leuk en hij mocht ook wel heel eventjes proberen, maar toen moest hij toch echt oprotten. Dat was duidelijk, ze moest
hem nog niet. Eigenlijk zou ze vanmorgen voor de 2e keer geprikt worden, maar omdat Jurre ook in Drachten woont werd besloten het prikken te laten voor wat het
was, en gewoon maar weer even bij Jurre langs te gaan, dan wisten we het ook snel genoeg.
Vanmorgen dus weer de gladde wegen getrotseerd en vlak voor Drachten was het ook nog erg glad en potdicht van de mist maar ja je moet er wat voor over hebben.
Ik verwachte eigenlijk dat het nog wel een dag te vroeg zou zijn, maar binnen een paar minuten was het klaar ze viel als blok voor Jurre. Chili houdt er duidelijk van
spijkers met koppen te slaan en houdt niet van verloren tijd. Bij binnenkomst in" huize de Boer" was ze al helemaal opgewonden, liep direct naar de achterdeur waar
Jurre stond te wachten en bingo. Precies zoals het de eerste keer ging toen ze door Kalle werd gedekt. We waren ruimschoots op tijd voor het "kerstdiner"en ik kon
zelfs nog even een leuk tochtje schaatsen met zoon, schoondochter en nicht. Het ijs was helaas minder goed dan gisteren, het was een stuk zachter en het reed
zwaar.wat dat betreft ben ik ook wel blij dat in nu niet in Duitsland aan boord van de Ireen zit. Henk belde van uit Duisburg en vond het jammer dat hij nu niet mee
kon te schaatsen of kon gaan ijszeilen. Ook Sjoerd baalt, zijn ijszeiler is nu ook net klaar. Woensdag zijn ze weer in Rotterdam en hopelijk is het hier dan nog lekker
winter zodat ook zij er volop van kunnen genieten.
Morgen mag Chili nog eens naar haar nieuwe lover en dan woensdag nog een keertje en dan moeten we eerst weer een poosje afwachten tot er een echo kan
worden gemaakt. Het blijft spannend, eerst denk je; als ze eerst maar loops is, en dan als eerst de dekking maar lukt, als ze dan maar drachtig is en dan wacht je
weer tot wanneer ze eindelijk geboren zullen worden en hoeveel en welke verdeling, hoeveel reutjes hoeveel teefjes.
Het is altijd weer een spannende tijd. Maar stap 2 is nu genomen! en gelukkig vond ze Jurre erg leuk. Dat kan ook niet anders hij is zo'n lieverd, zo'n scheet van een
reu er zit geen kwaad in hem, altijd vrolijk en blij. Jurre gaat nu voor de 2e keer vader worden, zijn 1e nest is afgelopen zomer bij kennel van de Boskamphoeve geboren
en dat waren er ook een heel 11-tal.
De dag van deze dekking zal ik in iedergeval nooit vergeten, precies op 2e kerstdag, terwijl Trieneke achter het keukenraam bezig was met een hartige taart voor het kerstdiner
te maken, nee dat vergeet je nooit meer
Wordt vervolgd......
19-12-2010:
Héhé eindelijk is Chili dan loops geworden, maar wat een timing zeg........
Ik zou samen met Henk a.s woensdag een reisje meevaren op de tanker waar onze Sjoerd kapitein op is en dat kan dus nu niet omdat Chili nu
waarschijnlijk 2e kerstdag gedekt zal moeten worden.
Tja het leven van een fokker gaat niet over rozen :-) maar goed het is niet anders en ik heb er nu zo lang op gewacht dat ik het ook niet aan iemand anders
wil overlaten. Chili is ook nogal erg aan mij gehecht en ik wil gewoon dat ze zich op haar gemak voelt en er zelf bij zijn. Cor de baas van Jurre is ingelicht en
hij kan dus Jurre voorbereiden. Ik ga volgende week eerst een paar keer bloed prikken met Chili zodat we de dek datum beter kunnen bepalen en daarvoor moet
ik in Drachten zijn en daar woont Jurre ook dus dat is in iedergeval een makkie. Als de waarden goed zijn kan ik gelijk door naar Jurre.
Afgelopen woensdag ben ik met Djuna in België wezen trainen onder leiding van Anke Boogaerts. Het was super en ik ben weer een stuk verder gekomen.
Heb waardevolle tips gekregen om mijn "hoog begaafde Djuna "nog beter te kunnen trainen en begeleiden. Djuna barst niet alleen van de passie maar is ook erg gevoelig.
De passie om te werken verbloemd dat, maar ik moet gewoon voorzichtig met haar te werk gaan. Rust en duidelijkheid bij het inzetten en juist niet
voorspelbaar zijn, want vooruit denken kan Djuna heel goed. Door consequent en rustig met haar om te gaan wordt de passie beheersbaar.
Aan motivatie ontbreekt het ons beide niet.
Ik hoop in iedergeval wat Chili betreft dat we een beetje redelijk weer zullen hebben als we naar Drachten moeten. Hier ligt maar een dun laagje sneeuw
maar als je de weerberichten leest en ziet op TV is het in de rest van Nederland heel anders. Gelukkig heb ik winterbanden! pfff net op tijd gekregen en dat scheelt enorm.
Zolang we niet ingesneeuwt raken moet alles lukken.
Chili is dol op de sneeuw,loopt de hele wandeling met haar neus door de sneeuw te schuiven, Djuna vind het lekker om er in te rollebollen en Cayenne vind het wat
lastig. Doordat zij veel meer haar aan haar poten heeft komen er bij haar al snel sneeuwbolletjes onder haar poten en net daarboven en dat vind ze helemaal niks!
Ze weigert dan verder te lopen en ik moet haar eerst verlossen van het ongemak. Ze kan dan zo zielig doen, pootje omhoog en niet verder lopen of ze probeert het
er zelf weg te bijten. Ook met vassaline onder de pootjes blijft ze niet de hele wandeling sneeuwvrij.
wordt vervolgt......
19-11-2010:
Wachten duurt altijd zo lang...........
Chili is nog steeds niet loops, altijd als je er op gaat zitten wachten lijkt het langer te duren!
Maar de natuur laat zich niet dwingen en we zullen gewoon geduldig moeten afwachten er zit niets anders op!
Djuna baalt als een stekker, ze mocht vanmorgen weer niet mee trainen en Cayenne wel! en dat vond de jonge dame echt geen goed idee.
Volgende week vrijdag is het verplichte huisarrest wegens loopsheid weer voorbij en mag ik weer met haar komen trainen!
En dat is dan wel weer jammer van Cayenne die het ook zo leuk vind en alles natuurlijk wel kan.
Geen trekkende hond aan de riem omdat ze zo graag wil, maar een oude wijze hond die weet hoe het allemaal in zijn werk gaat.
Ik hoef bij Cayenne bijna nergens op te letten en dat is volgende week wel weer anders.
Maar dan heb ik tenminste wel weer wat te doen, en moet ik zelf ook weer op scherp staan.
Er is nog wat waar zowel Cayenne als Djuna van balen, door de storm van de afgelopen week zijn alle peren van de boom afgewaait en nu zijn ze op!
Iedere morgen nadat ze hun bak eten leeg hadden gingen Cayenne en Djuna op peren zoektocht en kwamen dan zeer verrukt, elk met een peer weer binnen.
Ze ploften dan elk op hun kussen waar ze hem lekker op peuzelden.
Ze zoeken iedere morgen steeds weerl, maar de peren liggen helaas alleen nog maar in de buurtuin, in onze tuin zijn ze echt op!
Wat Chili betreft kan het nooit lang meer duren en ik ben er ook klaar voor nu en Jurre is er ook helemaal aan toe volgens Trienneke en Cor er zijn allemaal
"loopse dames" in zijn buurt, maar zijn bruid wil maar niet loops worden ziellug hoor!
Het was vandaag zulk mooi weer, dus tijd om weer eens wat foto's te maken van de dames, toch ook wel met gemengde gevoelens want het zijn ook de 1e foto's
waar pepper niet meer op zal staan en dat voelt toch wel wat akelig. Gelukkig heb ik veel foto's waar ze nog wel bij op staat, maar dit is de werkelijkheid ZIJ is er
niet meer bij.
Nou ik hoop de volgende keer te kunnen melden dat Chili, Djuna heeft opgevolgd en loops is geworden
Wordt vervolgd.....
11-11-2010:
Steun het onderzoek naar kanker bij Flatcoats! en bestel via deze Link een leuk flatcoat T-shirt!
Wil je mee doen aan deze aktie? en wil je een T-shirt aanschaffen voor het goede doel
Stuur dan via bovenstaande link een mail ovv van: naam ,adres en de te bestellen maat en het aantal T-Shirts
De maten gaan van xs tot xxl
Voor € 17,95 excl verzendkosten heb je al zo'n prachtig shirt. € 10,= daarvan gaat naar het onderzoek. Als je denkt, wat moet ik met zo'n shirt, geeft niks,
je mag ook gewoon 'n donatie doen! Hieronder kun je zien hoe de T-shirts er uit zien.
Het herenmodel
Damesmodel
03-11-2010:
Vandaag heb ik de foto's van Djuna gekregen die gemaakt zijn op de countryfair (zie 24-10-2010 hieronder)
Jammer dat ze er niet met de echte eend op staat, want die hebben we pas in het laast gebruikt voor het verleidingsapport.m
Gisteren zag ik opeens bloedruppeltjes op de vloer, er was er eentje loops!
Helaas niet Chili waar we allemaal op wachten, maar was het Djuna die voor de 2e keer loops is. Hopelijk gaat Chili er nu snel achteraan en kunnen we doorgaan
naar plan B de dekking door Jurre en heb ik eindelijk een leuk nieuwtje aan de mensen op de wachtlijst te vertellen.
Pepper is nu al meer dan een week niet meer bij ons en ik mis haar vreselijk.
Ik heb veel kaarten en mailtjes gekregen, bij deze iedereen bedankt.
Aan Chili Cayenne en Djuna merk in niet echt veel, ze lijken haar niet heel erg te missen. Ze voelden ook al lang aan dat het niet goed was met Pepper en lieten haar
ook al veel met rust de laatste dagen
Ik ben blij dat ze afscheid hebben kunnen nemen, dat helpt toch om met het missen van hun maatje om te gaan.
Ook scheelt het dat ze niet alleen achterblijven maar nog met hun direën zijn. Je hoort toch ook heel vaak dat als er 1 hond achterblijft deze echt depresief kan
worden als hij of zij opeens zijn maatje kwijt is, want honden hebben wel degelijk emotie's.
Gelukkig gaat het met mijn dametjes goed, ze krijgen ook wel veel afleiding en we wandelen ook weer veel langer en trainen wat meer en dat vinden ze helmaal super natuurlijk.
Ik hoop de volgende update snel te kunnen typen om te melden dat Chili loops is.
wordt vervolgd......
27-10-2010
Ik heb deze week voorgoed afscheid moeten nemen van mijn "Peppertje" 29-04-1999 25-10-2010
Eens was ze zo mooi en nu moest ze bijna helemaal, kaal een jas aan tegen de kou
moe gestreden, ik zal je nooit vergeten
Maandag (25-10-2010 )was het zover en heb ik de moeilijke beslissing moeten maken mijn allerliefste Pepper in te laten slapen.
Ik was daar al een poosje mee bezig, zag dat het steeds wat slechter ging.
Ik ben er helemaal kapot van, maar dat zullen alle hondenliefhebbers goed kunnen begrijpen.
Vorige week maandag haalde ze nog met veel plezier een dummy op die ik een paar meter weg had gegooid, ze genoot dat ze ook weer "er even helemaal bij hoorde"
Ze straalde, je zag het aan haar hele koppie, maar wat ging het lopen moeizaam.
Sinds een paar weken kon ze niet meer de hele ronde mee lopen en liet ik haar hier vlak bij huis “om de vijver heen” eerst samen met de anderen honden uit.
Met pijn in mijn hart liet ik haar dan daarna thuis, wetende dat ze niet meer mee KON op een langere route, al wilde ze het zelf nog wel.
Maar ik moest haar daartegen beschermen.
Ze at al weken erg slecht, en deze laatste paar dagen eigenlijk bijna niets meer, een hapje hondenkoekje, een stukje worst, een stukje brood, wat lekker vlees
maar meestal keerde ze al snel haar kop af.
Vrijdagavond werd ze opeens een stuk rustiger, ze kwam de hele avond niet van haar plek om het bezoek te begroeten.
Henk was toen jarig en anders moest ik de honden allemaal opkeren zodat ze niet alles op tafel omver liepen.
Als ik nu terug denk is het ook wel bijzonder dat de andere 3 erg rustig waren en ze allemaal op hun plek bleven
Zaterdag liep ze smorgens en smiddags nog de kleine ronde om de vijver mee, maar het viel me op dat het nu toch wel best moeite koste.
Haar buik was ook dikker geworden en ze rochelde en hoestte steeds ik vermoede vocht in buik en wellicht longen wat ook klopte dus, zei de DA maandag.
s'avonds had ze geen puf meer en liep ze maar een heel klein stukje mee.
Zondag ging ik als vrijwilliger samen met Djuna, helpen op de Countryfair Fries Open voor Jachthonden (zoals je hieronder kunt lezen) en moest Henk op Pepper passen.
Bij thuiskomst vertelde Henk dat alles haar teveel was en ze alleen even voor huis plaste en dan kapot was als ze weer binnen was.
Verder lag ze de hele dag , waar ze lag.
Ze kwam me ook niet eens meer begroeten en dat zei ook al heel wat.
Ik wist dat ik binnenkort zou moeten beslissen, toen ik echter maandagmorgen van bed kwam en haar zo zag liggen, want ze kwam
me toen ook niet eens meer begroeten, wist ik dat het nu de tijd was om haar nog meer ellende te besparen en heb ik de dierenarts gebeld.
De hele dag loop je dan rond met je verdriet, je ziet haar daar zo liggen en weet dat de dierenarts tussen 4 en 5 komt en ze dus nog maar even op aarde zal zijn.
Mijn vader en moeder die veel op haar pasten de afgelopen tijd, hebben nog afscheid van haar genomen, maar helaas waren onze zonen, Scholte en Sjoerd met hun vriendinnen beide in het buitenland.
Die vonden het erg rot dat ze niet afscheid konden nemen en vooral Sjoerd die speciaal met Pepper kon, heeft het er erg moeilijk mee.
Al wonen ze nu niet meer thuis, ze zijn met Pepper opgegroeid.
Pepper is om maandagmiddag 25 oktober om 18.25 rustig thuis ingeslapen in het bijzijn van Henk, mij en de honden en een hele lieve dierenarts.
Cayenne en Chili waren erg stil, en bedrukt en Djuna wist niet goed wat er allemaal gebeurde, ze rook wel steeds even aan Pepper en ging daarna erg aandacht
trekken van de dierenarts, dat was haar manier om er mee om te gaan. Je kon merken dat ze het niet echt snapte, maar wel wist dat het niet goed was met
Peppertje.
Daarna hebben Henk, ik en de honden Pepper naar het crematorium gebracht in Drachtstercompagnie, waar de honden voor de laatste keer afscheid van haar namen.
Alle 3 roken ze nog even aan Pepper en toen liepen ze weg het was goed zo.
Pepper wordt is vandaag 27-10-2010 gecremeerd en donderdag de 28ste mag ik haar weer halen.
Pepper was mijn droomhond/flatcoat, altijd kwispelen altijd klaar voor actie, hard voor zichzelf, een taaie dame! onvermoeibare doorzetster, altijd de turbo aan,
altijd vrolijk en blij, vol passie!
Op proeven heb ik vele mooie resultaten met haar geboekt, prijzen met haar gewonnen, ze was heel bijzonder voor me.
Mijn dromen om te gaan fokken kwamen met haar uit, maar het meest van alles was ze mijn grote vriendin en maatje.
Gelukkig heb ik van Lexus en Fanny een nieuw "Peppertje "gekregen.
Djuna lijkt zoveel op Pepper, qua gedrag en natuurlijk heeft ze me ook Cayenne en Chili gegeven die me ook heel dierbaar zijn.
Maar dat zijn geen "Peppertjes " zoals Pepper was .
Ik ben zo verschrikkelijk verdrietig, maar weet dat ik voor haar het enige beste heb gedaan en dat ze een mooi leven heeft gehad.
Ze is 11 en half jaar geworden en is bezweken aan de bijwerkingen van de cortafen die ze zo nodig had om zonder pijn " in actie" te kunnen blijven.
Ik weet het moet slijten, maar o wat is dit vreselijk moeilijk.
Het was echt hondenweer in de nacht van 23 op 24 oktober, maar gelukkig lag het proeventerein lekker beschut en bleef het ook nog, op een paar buitjes na droog.
De 1e countryfair heeft Cayenne gewonnen en vorig jaar won trainingsmaat Dick met zijn labrador Mike de countryfair Fries Open.
Wie zou de 3e keer als winnaar uit de bus komen? er waren weer een paar sterke kandidaten aanwezig.
Dit jaar deed ik ook weer mee en wel met Djuna!
Alleen niet als deelnemer,maar als helper en Djuna als verleiding. Het ging super ze moest in de 1e instantie alleen 18 x een eend uit het water apporteren, maar ze
kreeg versterking van Duitse staande langhaar Silke. Bij onze proef moesten de deelnemers aan de overkant van het water hun hond achterlaten en dan met een
helper meelopen zodat ze uit het zicht van de hond waren. Dan werd er bij ons geschoten en een eend tot bijna aan de overkant geworpen waar de deelnemende
hond lag te wachten.
Djuna en Silke moesten dan om de beurt de eend apporteren door de lokkers heen. Djuna had nog nooit een lokker gezien en dus heb ik dat eerst toch maar even
getraint.
Eerst even een apportje op het land tussen de lokkers, ze bekeek deze nieuwe beesten eens en ging toen alleen voor het apport en later in het water negeerde ze
lokkers. Ondertussen was er met schot ook nog een eend, verloren in een boomstronk die half in het water lag gevallen, en op rechts een konijn die achter een
hindernis lag een ver vanuit de inzetplek op links was een gans geschoten.Het terrein was verdeeld door veel slootjes die als hindernis dienden.
Het was een hele mooi ervaring voor Djuna, haar 2e wedstrijd waar ze welliswaar niet echt mee deed,maar wel echt mee beleefde en toch ook zo nu en dan mocht apporteren.
Ze deed het voortreffelijk!
Haar parntner Silke, die normaal echt mee op jacht gaat had het op het laatst wel gehad met ons proefje en werd toen nog drie keer afgelost door Labrador Jolle
van onze voorzitter Henk Smeding.
Voor Djuna was dat niet nodig geweest, die wilde echt steeds wel weer! maar het was echt koud en lang wachten tot we weer in actie mochten komen en ik vond
het beter dat ze toch niet elke keer weer het water in moest,bovendien was een beetje concurrentie ook niet slecht dan wist ze ook dat niet alle apporten voor
"haar" bedoeld zijn.
Het waren s'morgens 3 hele mooie proeven, wel was het deze keer extra moeilijk omdat door de ligging van het beschikbare terrein de proeven wel erg dicht bijelkaar
lagen wel gescheiden door slootjes. Het kon dus zo maar gebeuren dat er een hond van de ene proef in de andere kwam, maar dat was ook een uitdaging. Van de 18 deelnemers waren er 3 die alle apporten binnen hadden. Trainingsmaat Dick met labrador Mike, Hennie Schoor met labrador mr Monty en Jan Aalbers met
Chesky Fousek Beela. Deze 3 kwamen s'middags in de barrage, Beela kon helaas de moeilijke sleep, die over verschillende waters liep niet helemaal uitlopen en kwam
leeg terug, waarna
Jan het besluit nam Beela terug te roepen en geen verdere druk uit te oefenen op zijn altijd enthousiast werkende hond. Een naar de hond toe respectvolle beslissing
vind ik. Daarna kwam Mike, ook hij had aanvankelijk moeite de sleep op te pakken maar het lukte uiteindelijk toch en bracht Mike het wild binnen. Als laatste was
Hennie Schoor met haar hond aan de beurd, het was een feest om te zien met hoeveel snelheid en plezier haar hond als een turbo de 1e twee waters over stak,
de sleep oppikte en zeer snel weer terug kwam! Daarmee zetten ze de snelste tijd neer en wonnen deze 3e Countryfair Fries Open voor Jachthonden.
We hebben een hele mooi dag gehad en genoten van het hondenwerk. Als helper leer je ook weer veel, je ziet dingen gebeuren die door zorgvuldig voorjagen en met
meer rust bij het inzetten van de hond door de voorjager gemakkelijk voorkomen hadden kunnen worden. En dat houd je scherp!
Helaas ging ik vanmorgen niet met een lekker gevoel op pad. Cayenne heeft zich geblesseerd en kwam vanmorgen gillend uit haar mand terwijl ik het idee had dat het
juist wat beter ging! echt naar. Gelukkig was het later over en leek er niets meer aan de hand, maar het klopt niet echt er is wel "wat" en met pepper gaat het elke
dag iets slechter .
Ging ze maandag nog mee en wilde ze nog een hele gemakkelijke dummy met veel lol halen, zo wilde ze gisteren eigenlijk niet eens meer mee een klein rondje om
de vijver. Vanmorgen wilde ze niet eens meer mee, even vlug plassen voor huis en weer terug. Ze eet ook al de hele week bijna niets meer en ik zal vandaag of
morgen een beslissing voor haar moeten nemen vrees ik.
Henk heeft vandaag op haar gepast en ze lag maar waar ze lag en net toen ik thuis kwam kwam ze niet eens meer naar me toe vreselijk.
Haar medicijnen die ze zo nodig heeft, zorgen nu voor haar ondergang.
Mijn hart breekt als ik haar zo zie en bedenk dat ze er niet lang meer is....Mijn peppertje mijn turbo, mijn maatje waar ik zoveel mee beleefd heb, en van genoten heb
en met veel suc6 mee aan proeven heb gedaan, die altijd in is voor actie is nu uitgeblust. Afgelopen dagen ging het elke dag ietsje minder..........
26-9-2010:
Gisteren was voor ons een spannende dag, Djuna zou haar 1e proef van dit jaar lopen.
Je weet dat ze het kan, maar zo'n dag is toch anders dan anders.
De baas is zenuwachtig, ja erg!!! ik doe dit al zoveel jaren maar altijd weer die zenuwen....Je zit in een andere groep met vreemde honden, er gebeurd van alles, rondom vallen geweerschoten en je moet vooral veeeeeeel en lang wachten voor je weer eens aan de beurt bent.
Dat maakt het allemaal toch wel super spannend voor een hondje dat haar 1e proef loopt. Djuna barst van de werklust daar ontbreekt het niet aan, maar als ze
vermoed dat bij "A" iets leuks zou kunnen gebeuren kreeg ik haar met haar koppie niet meer bij zeg maar "B" waar ze dan wel wat zou moeten gaan doen.
Drie weken terug dacht ik nog waar ben ik aan begonnen ik had beter niet in kunnen schrijven, maar oefening baart kunst.
Ze heeft het gisteren voortreffelijk gedaan en haar eerste KNJV-C diploma gehaald. Ik ben super trots op haar, dat ze ondanks een erg zenuwachtige bazin en de vele spannende dingen die om haar heen gebeurden zo goed haar best heeft gedaan.
Nu gaan wel lekker relaxed verder trainen en de puntjes op de i zetten qua afwerking.
Volgend jaar gaan we zeker meer proeven doen.
De ander "peppertjes" zijn nu ook toe aan wat meer aandacht van mij. Alles draaide steeds om Djuna, maar als ik aan het trainen was mochten ze natuurlijk ook vaak mee doen.
Zelfs Pepper onze krakkemikkige oude dame mocht dan een simpel apportje halen en voelde zich er weer helemaal bij horen. Je zag haar stralen! geweldig leuk om te zien.
Met pepper gaat het zijn gangetje, ze heeft steeds wel weer kleine ongemakjes, nu had ze haar poot weer open gelikt iets wat ook gemakkelijk gaat met zo weinig haar op het lijf en leden.
Cayenne was ook wat stijf afgelopen week, ze was tijdens het ballen in nat gras uitgegleden en had duidelijk spierpijn
Ze wilde niet eens meer met haar geliefde bal spelen en dat zegt heel wat! Ik denk er altijd heel erg om en gooi ballen alleen met een stuit zodat ze de bal in volle vaart kunnen pakken als hij weer omhoog stuit. Dan is het niet nodig om vol gas te remmen iets wat natuurlijk geweldig op de poten aan komt.
Maar soms mislukt dat en dat had spierpijn tot gevolg.
Chili leeft haar uit met haar spelletjes, onder het ballen moet dan ook nog zo nu en dan wat anders leuks gebeuren, dan hangt ze opeens in een boomtak Bij Chili hoef je maar 1 x wat "leuks" of 'geks" te doen en dan vergeet ze het nooit weer. Ik heb haar ooit eens gek gemaakt toen ze pup was door aan een tak te schudden waar een balletjel in was beland, dat vond ze zeker super leuk!
Ze gaat dan zelf spontaan even aan een tak rukken:-) Chili heeft toch de laatste keer erg last gehad van haar schijnzwangerschap en was erg sloom. Ze hield dit zelf in stand door haarzelf te gaan melken en daar kwam ik te laat achter.
Als ze in November loops wordt mag ze daarna echt zwanger worden en kan ze haar moedergevoelens op haar pups uitleven. Het komt nu allemaal dichterbij eind dit jaar/ begin volgend jaar zullen hier weer puppie's in huis zijn als alles volgens plan verloopt tenminste.
Ik kreeg ook nog bericht dat de tante van Djuna, Pepper's Reflection Steady's Sara weer in de prijzen zat ze behaalde een 3e prijs in de Map -B te Oldenzaal.
Sara is een echt toppertje, vorig jaar werd ze daar zelfs 1e! Marcel en Judith gefeliciteerd!
wordt vervolgd........
De "Peppertjes"in het herfst bos 22-9-2010 Chili bezig met haar favorite spelletje
Dit jaar was pepper voor het eerst niet mee met ons op de Singelier tijdens de vakantie. het was beter voor haar gezondheid en ze heeft 4 weken bij mij ouders gelogeerd
Cayenne,Djuna en Chili waren wel mee, maar moest tijdens de IFKS uit logeren naar Arna en Hildo Duhen daar komen ze nu al een aantal jaren als wij moeten wedstrijdzeilen.
Afgelopen zondag de 16e werden ze weer thuis gebracht en kwam ook Pepper weer thuis.
pepper moest duidelijk wel even wennen aan de drukte hier in huis en helaas heeft ze ook wat pech. Ze heeft een hele dikke voorpoot, waarschijnlijk een infectie van doorliggen.
Ze heeft ook bijna helemaal geen haar meer op haar lijf en alle drukpunten zijn kaal. Ik zag gisteren dat haar elleboog helemaal dik was en nu dus de hele voorpoot. Deze moet ze echter extra belasten bij het opstaan omdat haar achterkant heel zwak is. Ook kan ze opeens haar plas s'nachts niet meer ophouden en zo het schijnt, ik ruik vrijwel niets, heeft dat een hele vreemde geur. Dus straks maar met een schaaltje de plas proberen op te vangen en even langs de DA (dierenarts) Ze is echter nog erg vrolijk en eet en drinkt normaal.
Hopelijk brengt een a/b kuurtje snel verlichting en kan de oorzaak van het s'nachts in huis plassen worden achterhaald. Maar ze is nu al 3 jaar aan de cortafen en dat heeft nogal wat bijwerkingen maar zonder dat vergaat ze van de rugpijn en kan ze helemaal niet lopen. Mijn arme wijze Peppertje ze takelt zo af, het viel na 4 weken extra op, ik moet er niet aan denken dat ze er straks opeens niet meer is omdat het allemaal niet meer gaat. Maar het is een ouwe taaie!
19-8-2010 Inmiddels is duidelijk dat Pepper een infectie heeft en dat de urine waarden niet goed zijn, vrijdag de 20ste moet ze een bloedonderzoek.
Ze denken aan de nieren wat gezien het lange tijd gebruiken van cortaphen niet denkbeeldig is.
Ook nog wat leuker nieuws: de uitslag van Djuna haar HD-foto is binnen en super ook zij heeft HD-A/0 beter kan niet.
Maligne lymfoom is een tumorziekte, die tegenwoordig bij honden vrij goed behandelbaar is met behulp van chemo.
Het leven van de hond kan zo nog (geruime) tijd worden verlengd, helaas was dit voor Fanny te laat. Honden en katten hebben, vergeleken met mensen, nauwelijks last van bijwerkingen als misselijkheid en haaruitval als ze chemo krijgen.
Momenteel gaat 1 op de 10 honden dood aan kanker, op vroegere of latere leeftijd. Het is daarom van groot belang om weefsel en bloed op te sturen te behoeve van het
wetenschappelijk onderzoek naar de erfelijke achtergrond van tumoren bij Flatcoated Retrievers van dr Rutteman. Ook is er behoefte aan bloed van gezonde veteranen vanaf 9 jaar, deze honden hebben een sterk verminderde kans om nog Hystiocytair Sarcoom of Maligne Histiocytose te krijgen dit dient als vergelijkings matariaal.
Voor het tumoronderzoek wordt in de eerste plaats aandacht gegeven aan Histiocytair Sarcoom/Maligne Histiocytose. Maar gegevens en DNA worden ook opgeslagen van patiënten met een andere tumor, wanneer die wordt aangemeld. In een 2e fase van het onderzoek, kan dan een vergelijking worden gemaakt met de eerste groep, of met andere rassen.
21-6-2010
Djuna is zondag 20 juni in Uden definitief Nederlands Jeugd Kampioen geworden!
Na het overlijden van Lexus en Fanny (zie hieronder 27-5-2010)) eindelijk geweldig nieuws!
Het was een spannende strijd, met mooie tegenstanders!
Haar 1e JCAC verdiende ze in Eindhoven op 6-2-2010 onder keurmeester Dhr W. Wellens.
Djuna behaalde haar 2e JCAC onder keurmeester Dhr J Verrees in Goes op 18-4-2010
We haalden daar tussen in, en daarna o.a 4 maal een 2e plaats
Waarvan we de laatste keer van de 30 ingeschreven jeugdklas teefjes, op de kampioenschap clubmatch van de Flatcoated Retrieverclub dus een 2e plaats behaalden.
Ook dat was een hele mooie prestatie,en super leuk, maar niet goed genoeg om jeugdkampioen te worden.
Het bleef dus erg spannend!
We hadden nu nog 1 kans over!! en dat was op de show in Uden op 20 juni!
We zaten de hele dag in spanning omdat de flatcoats pas rond 15.00 werden gekeurd, maar eindelijk moesten we de ring in en werd Djuna beste in de jeugdklas teven en behaalde haar 3e JCAC onder keurmeester dhr A Simons
En daarmee behaalde ze de titlel Nederlands Jeugd Kampioen 2010
Mijn allereerste kampioen en ook nog zelf gefokt, dat is wel een speciaal gevoel!
De avond voordat ik naar Uden zou gaan hadden we een bruiloft in de familie, maar omdat ik een eind moest rijden ging ik om 22.30 huiswaarts.
Het plan om uitgeslapen s'morgens de 20ste naar Uden te rijden viel goed tegen!
Om 3.30 sliep ik nog niet ...en om 5.30 ging de wekker...
Knikkebollend kwam ik in Uden aan, daar bleek ik de verkeerde papieren bij me te hebben en werd naar het secretariaat gestuurd
Daar stond een hele rij en ik kreeg toen ik eindelijk aan de beurd was te horen kreeg dat ik niet betaald had ????
Dat was dus eerst weer terug naar de tent waar we in zaten, portemonnee gehaald en pinnen anders kon ik niet eens meedoen.
Toen werkte de pin op het secretariaat niet en ik had niet genoeg geld bij me jeetje wat een stress...........
Weer terug naar de tent waar ik gelukkig van Jenny van de Woerd geld kon lenen pfffffff je zal toch maar niet mee kunnen doen en je laatste kans zo voorbij zien gaan........
Gelukkig zaten we met een leuk ploegje flatcoat mensen bij elkaar en dat verbrak het lange wachten op onze beurten.
Bij deze iedereen bedankt voor het meeleven, duimen etc en de felicitatie's
Ook voor het mee leven na het overlijden van Fanny.
27-05-2010 Een vreselijke dag.....
Donderdag avond 27 mei 2010 hebben we het vreselijk besluit moeten nemen om Fanny in te laten slapen.
Afgelopen vrijdag 21 mei kwam Hendrika waar Fanny woont, bij me en vertelde dat Fanny ziek was, bij navragen door mij, hoe ze was en reageerde, kwam ik tot de conclusie dat Fanny erg veel pijn moest hebben. Fanny was maandag 17 mei bij de dierenarts in hun woonplaats geweest omdat ze last had van haar ogen, ze kreeg een zalfje mee en als het niet over ging binnen 5 dagen zou hij wel kijken of het beschadigd was.
Ik vertrouwde het niet en heb onmiddellijk mijn dierenarts gebeld en daar konden we afgelopen vrijdag de 21ste mei gelukkig snel terecht.
Toen ik bij Fanny thuis kwam om haar op te halen, bleek ze ontzettend veel pijn te hebben, ze deinsde achteruit als je in de buurt van haar kop kwam, maar was reuze blij me te zien.
Toen we aan de beurt waren plaste Fanny in de spreekkamer neer en dat kwam goed uit volgens de dierenarts, konden ze direct de urine even nakijken.
Hendrike stond erbij toen ze de strip aan het aflezen waren en ik zette Fanny vast op tafel.
Toen schrok ik me dood ze had allemaal bulten, helaas kwam ook de dierenarts tot de conclusie dat dit niet goed was…….Waarschijnlijk zat achter het oog ook al een tumor waardoor het ooglid omkrulde en ontzettende pijn aan haar ogen veroorzaakte.
Verslagen keerden we terug naar huis, met de mededeling dat Fanny nog zo’n 6 weken te leven had en met pijnstillers en andere oogdruppels die verassend snel werkten.De 6 weken werden nog maar 5 dagen. In deze 5 dagen greep d ekanker razendsnel om zich heen en het enige wat we nog voor Fanny konden doen is haar uit haar lijden te verlossen. Ze is thuis in haar vertrouwde omgeving ingeslapen zodat haar zoon Scofyld afscheid kon nemen van zijn moeder en allerbeste maatje.
Fanny we missen je vreselijk............nooit meer twee blij verraste koppie's boven de schutting uit.....
We hadden zo graag nog een paar jaar langer van je willen genieten
15-05-2010
Hier weer even een update over het wel en wee van de "Peppertjes"
Een paar dagen na Pepper's 11e verjaardag schrok ik me wezenloos toen Djuna, onze "Beauty Show Queen" opeens een hele kale plek op haar snuit had!
Hellup hoe moest dat nu, met over een paar weken alweer in show in het zicht! De schrik was groot, in 1 nacht was een kaal plekje een enorme naar uitziende kale plek geworden!! Onmiddelijk de dierenarts gebeld en een afspraak gemaakt. Doordat ik precies wist wat en wanneer het zou moeten zijn gebeurd was de diagnose snel gesteld. Het was zeer waarschijnlijk een bacteriële infectie die ze kunnen hebben opgelopen door het giga gerookte bot wat de Peppertjes te ere van peppers 11e verjaardag hadden gekregen. Het jeukte niet, was in 1 nacht gigantisch uitgebreid en zat aan de kant van de snuit waar Djuna het meest kauwde (dat was me opgevallen) Gelukkig zie je er nu, na een antibiotica kuur en een paar maal daags insmeren met vetaderm bijna niet smeer van en kan ze ongeschonden naar haar volgende show!
Gelukkig want we moeten volgende week naar de show in Arnhem en we hopen toch nog wel dat ene puntje te halen wat nodig is om JK te worden. Met ons oudje Pepper gaat het gelukkig weer goed, ze heeft geen verlammingsverschijnselen meer gehad.
De afgelopen weken stond er heel wat op het programma, Op 25 april had ik met Djuna een workshop slepen voor beginners bij Guus van Maarseveen. We hebben hier heel veel van opgestoken en Djuna heeft hier haar eerste slepen gelopen en ook haar 1e konijn geapporteerd. Helaas zat er ook een hele verdrietige kant aan deze dag.
Jet moest nadat ze een uurtje bij ons was geweest en mee had gedaan met Milton, hals over de kop naar huis omdat het niet goed ging met Lexus en heeft de moeilijke beslissing moeten nemen om Lexus verdere pijn en ellende te besparen door hem in te laten slapen. Onbegrijpelijk dat deze kanjer er niet meer is. Gelukkig hebben we op de nestreünie nog heerlijk van hem kunnen genieten. Lexus was een flatcoat met een gouden hart en karakter en een echte Gentleman voor de dames, een flatcoat om nooit te vergeten.
Na de workshop van 25 April volgden er nog enkele belangrijke dagen;
Jurre de aanstaande van onze Chili zou 6 mei de Retrievertest doen zodat het fokplan aan alle fokvoorwaarden voldoet op zowel gezondheid, show en werkgebied.
Geheel naar verwachting slaagde hij met vlag en wimpel voor deze gedrag en aanleg test. Jurre is een heerlijk happy flatcoat, die nergens moeilijk over doet. altijd in voor een lolletje en in het bezit van het heerlijke flatcoat karakter en in aanleg juiste werk eigenschappen. Inmiddels is Jurre vader geworden van zijn 1e nest met 10 puppy's 6 teefjes en 4 reutjes deze verdeling mag hij ook wel bij Chili geven!.Twee dagen later 8 mei deden Djuna en ik mee aan een workshop van Anke Bogaerts waar we ook weer heel veel van op hebben gestoken zodat we weer verder kunnen met de training van Djuna. Op 11 mei zou Djuna haar 2e gezondheids onderzoek op Patella Luxatie ondergaan in Emmeloord en ook deze uitslag was helemaal OK, nu nog HD foto's en dan hebben we alle gezondheidsonderzoeken oo weer gehad, altijd erg spannend.Op 23 mei is onze eerst volgende show en dan nog nog 5 te gaan op 6 juni is de fokdag van het nest van Fanny en Lexus dus we vervelen ons nog niet wordt vervolgd.........
Djuna is een muzikaal talent, of is het Henk?
29-04-2010
FEEST!!! vandaag is Pepper 11 jaar geworden!!
Ze heeft het gehaald, vorige week zag het er opeens niet zo rooskleurig uit, maar ze is weer goed opgeknapt.
Ook zit ze nu weer op haar normale dosis cortaphen. Chili was afgelopen dinsdag ook jarig en werd alweer 5 jaar!
Op bovenstaande foto (klik voor groter formaat) kun je zien dat ze best kaal is, maar nog vol vuur! klaar voor actie!!
Ik moet haar goe din d egaten houden want ze meent dat ze ook wel weer het wate rin kan springen,maar de kantjes zijn hier veel te hoog
voor zo'n oude krakkemikkige dame! en het is mijn taak daar over te waken, daarom ben ik gisteren even naar het strand geweest waar ze ook het
water in kon. Op de foto staat ze te wachten, klaar voor actie! Momenteel liggen de Peppertjes tevreden te kluifen op een mega bot want het is
tenslotte toch echt feest vandaag!
Straks nog een lekker wandeling met zijn allen als toetje en vooral lekker van mijn viertal genieten.
wordt vervolgd.........
23-04-2010
Vandaag is Cayenne 8 jaar geworden! al een veteraan dus inmiddels, mijn eerste eigen gefokte teefje van Pepper.
Dinsdag de 27 wordt Cayenne haar dochter Chili 5 jaar en dan hoopt Pepper dus de 29ste 11 jaar te worden!
Pepper heeft me echter afgelopen woensdag vreselijk laten schrikken!
Zo was er eerst niets aan de hand, maar toen ik weer uit de trimsalon de kamer in kwam ,kwam Pepper op dr kont glijdend naar me toen, ze kon opeens niet meer opstaan.
De dierenarts gebeld en in overleg de cortaphen dosis verdubbeld ze leek geen pijn te hebben en leek ook niet verlamt
Later raakte ze ook nog aan de diaree en met behulp van een sjaal onder haar achterlijf kon ze opstaan en een paar stapjes lopen.
Ze was zo zielig, ze wilde wel opstaan maar kon niet en ze was ook nog eens aan de diaree, gelukkig had ik nog finidiar in huis en dat hielp best snel.
Aan haar blik en het gehijg kon ik merken dat ze weer moest en dan hielp ik haar weer naar buiten.
Maar die blik in haar ogen dat ze niet kon opstaan maar wel wilde en dan maar op de kont schuivend toch probeerde te doen wat ze wilde, was niet om aan te zien.
Ik had dan ook al snel de beslissing genomen dat dit niet kon, dit was geen leefbaar leven voor Pepper, die altijd vol gas leeft en altijd overal bij wil zijn.
Dat is haar destijds fataal geworden tijdens de training en waarschijnlijk ook woensdag doordat ze weer eens gek in haar mand sprong ,ze kan
nooit normaal reageren, nee altijd vol overgave overal in batsen altijd alles vol gas een stapje harder etc.
Woensdagavond heb ik vele tranen gelaten, maar bij de aanblik van Pepper die zo hulpeloos was wist ik dat als dit niet snel beter ging ik de beslissing toch voor haar zou moeten nemen en haar moest laten gaan.
Volgende week de 29ste wordt ze 11 jaar, ze heeft last van alle bijwerkingen die de cortaphen heeft, atrose aan de pootjes is vrijwel kaal heeft een tia gehad etc
Maar een ijzeren wil, dinsdag ging ze nog gewoon een uur mee zonder problemen in haar eigen tempo, maar echt niet achteraan! en nu opeens dit.
Ik durfde donderdagmorgen ook bijna niet naar beneden te gaan en had in gedachten de afspraak voor het laatste spuitje al tig keer gemaakt
en dacht al na wat daarna cremeren begraven bij de vijver.......
Ze lag in de kamer en kwam niet omhoog........mijn hoop vervloog direct en ik gelijk Henk gebeld die zei echter dat ze om 6.00 wel zelf haar mand uit was gekomen! maar nu dus niet.
Ik ging daarna de honden hun eten klaarmaken en wilde de bak naar haar toe brengen en opeens kwam ze zelf weer overeind.
Ze deed zelfs weer gewoon mee aan alle rituelen, het ging moeizaam, maar ze stond echt zelf weer op!
En is ze zelfs weer een klein stukje meegelopen buiten!
En ze komt nog steeds zelf weer omhoog, de dosis cortaphen is verdubbeld tot het maximale en donderdagmiddag heeft ze een spuit met
spierversterkers gekregen die haar hopelijk een extra steuntje geven.
Het gevaarvan afscheid moeten nemen is voor even geweken, maar het is me des te duidelijker dat het een hondje van de dag is, en dat het zomaar over kan zijn.
Ik ben heel erg blij dat ze toch weer zelf omhoog kan komen en het einde nog even is uitgesteld.Inmiddels gaat het alweer een stuk beter.en over twee dagen gaan we de dosis cortaphen weer afbouwen.
19-04-2010
Het was een druk weekend, Henk moest wedstrijdzeilen in Langweer en ik zou met Djuna naar de hondententoonstelling in Goes gaan.
Henk kon dus niet op de andere "Peppertjes" passen en dus moesten ze uit logeren!
Gelukkig konden ze bij Fanny en Scofyld logeren met zijn drietjes en daar leek het nu net een "hondenkennel cq hondenuitlaat servicel met 5 flatcoats en twee kleine hondjes!
Toen ik ze daar had gebracht zaterdagmiddag de 17e ging ik met Djuna op weg naar Kortgene waar we zouden overnachten.
Het was een hele rit en best druk op de weg maar na drie en half uur arriveerden we bij het hotel.
Djuna vond het wel wat vreemd zo'n vreemde kamer maar met haar kleedje op de vloer gaf ze zich al snel thuis.
Kortgene moest natuurlijk ook worden verkend en het was opvallend hoe snel ze wist waar we het hotel was
De omgeving was mooi, het Veerse meer was op loopafstand en gelukkig kon ze zich in de polder lekker uitleven en zo wat energy kwijt.
S'Avonds kwamen er meer gasten met honden die ook de volgende dag naar Goes moesten, en ik was benieuwd hoe Djuna zou reageren.
Het was nl nogal gehorig op de kamer en je kon echt de hondennagels wel op de laminaat vloer horen, maar verder dan haar koppie scheef houden om de geluiden te traceren kwam ze niet. Na een redelijke nacht ging s'morgens de wekker, snel aankleden, Djuna laten plassen en dan ontbijten
Dat leek Djuna wel wat zo'n buffet vol lekkere hapjes! dus dat werd even wachten in de auto zodat er ook nog wat voor de andere hotelgasten over zou blijven
Na het eten nog even een flinke wandeling gemaakt omdat Djuna pertinent weigerd om op de hondenuitlaat plaats op shows ook maar iets te doen en dan op weg naar Goes zo'n 10 minuutjes rijden waar in de Zeelandhallen de show was.
Daar aangekomen zagen we al snel Jenny (fokster van Lexus,de vader van Djuna) met Nohr (Lights Koh-I-Nohr Highland Park)zitten en kwam Suzan van der Linden met Flame (Kiss of Fire from Kespablu) aanlopen.
Flame en Djuna zijn sinds de show in Eindhoven showmaatjes.
Verder waren er natuurlijk allemaal bekende flatcoat mensen aanwezig.
We waren pas na 12 uur aan de beurd. Er waren 24 flatcoats ingeschreven maar een paar waren absent. De Jeugdklas teven was weer de grootste klasse. En toen waren we aan de beurd, altijd weer een heel spannend moment voor mij. Djuna deed super haar best, stond steeds goed en liep ook zonder gekkigheden. Het was een spannende finale waarbij het ging tussen Dark Devotion Hip Sweet Sensation en Djuna.
En weer moesten we lopen en nog eens en toen eindelijk koos keurmeester J Verrees Djuna als 1e en heeft ze haar 2e jeugd CAC binnen!
Nu nog 1 te gaan,hopelijk gaat dat ook nog lukken voor ze 18 mnd is.
Om 15 uur mochten we de show verlaten, ontzettend blij met het behaalde resultaat gingen we weer op weg naar Friesland.
Om 19.00 uur kwamen we in Koudum aan waar we Pepper, Cayenne en Chili ophaalden en om 19.30 waren we weer allemaal thuis, Henk kwam tegelijk aan met de Singelier, had bijna net zo lang werk gehad als mij ,alhoewel ik veeeeeeeel meer km had afgelegd.
Ook Henk en de bemanning hadden met de Singelier op dag 1 goed gezeild met een 3e en 5e plaats vd de 18 deelnemer.Dag 2 hadden ze iets minder gelijk en werden ze 12e. Tja het kan vriezen en het kan dooien, dat weet ik maar al te goed!
Hieronder een filmpje en wat foto's gemaakt door Bianca bravenboer
28-03 t/m 5-4-2010
Op zondag 28 maart was de nest reünie van het "pepper" nest. Zoals gebruikelijk in " Strandpavilioen de Potvis", helaas waren er maar twee reutje en twee teefjes incl Djuna van de 7 pups aanwezig, maar we hebben er een gezellig dag van gemaakt met mooi droog weer. Het waaide wel hard en bij het strand was het wel fris, maar gelukkig wel droog. Vader Lexus was zaterdag al naar Stavoren gekomen met zijn bazen en dat was een gezellig weerzien. Djuna was precies 1 dag voor de reunie loops geworden, niet erg handig maar de 1e paar dagen nog niet zo gevaarlijk Het was leuk de hondjes weer terug te zien voor zowel Jet, de baas van Lexus als voor mij.
Na de koffie werd er een foto sessie gepland, maar dat valt nog niet mee :-) en daarna werd er een korte strandwandeling gemaakt.
Djuna kon gelukkig nog loslopen, de reuen hadden niet veel interesse in haar maar des te meer in het water en alle honden hadden dolle pret.
Alhoewel er van het nest maar 4 pups aanwezig waren ,liepen er totaal 11 honden mee waarvan Jester de opvallendste was qua kleur!
Toen waren de bazen aan de beurd om hun "jachttalenten" te laten zien met de pijl en boog. Na de lunch werd er via de toeristische route naar het bos gereden waar jet een aantal proefjes in petto had voor de "puppy's" met een wandeling terug naar de auto's werd de reunie afgesloten.
Voor meer foto's: zie fotoalbums/submenu/ puppy fotoalbums
Op Paasmaandag 05-04-2010 stond er weer een show op het programma van Djuna. Dat werd nog een hele onderneming........
Het was de 9e dag van de loopsheid van Djuna en voor de zekerheid had ik haar een niet zo heel opvallend zwart broekje aangedaan zodat er niet als ik in de rij stond een reu op kon springen. Op het moment van aankomst was ze helemaal hoteldebotel en toen ze de 1e reu tegen kwam wist ze "die wil ik wel" erg kieskeurig qua ras was ze ook al niet. In de eerste instantie had ik een bench naast twee Kooiker reuen die had een andere fokker voor me geregeld,maar dat was niet te doen Djuna joelde en piepte om en ook de reutjes waren er helemaal hoteldebotel van.Gelukkig kon ik nog een bench krijgen tussen een paar teven dat gaf meer rust. Zodra er echter ook maar een reu passeerde begon Djuna hem te lokken. Ook trok ze veel langslopende mensen die haar daar zo ontzettend zielig in de bench zagen zitten. Ik moet teogeven het zag er ook echt zielig uit en ik had best met haar te doen. Maar de ring waar de flatcoats gekeurd werden was vlakbij en ik was dus niet ver uit de buurt en kon haar goed in de gaten houden. Er waren nogal wat rassen voor ons en dat hield in dat het al in de middag was toen de flatcoats eindelijk aan de beurd waren en rond 15.00 uur was het keuren pas klaar. Pelle ( Pepper's Reflection Littet Olle) heeft deze keer de eer van de "Peppertjes" hoog gehouden, hij kreeg een uitmuntend! op zijn 1e show in zijn leven en ook nog in de openklasse, Djuna kreeg helaas een ZG erg jammer volgende keer in Goes gaat het hopelijk beter het is en blijft een jurysport en smaken verschillen, ze had een mooi keurverslag maar de keurmeester vond dat ze erg nauw liep van achteren, iets wat ik nog niet eerder gehoord heb. Misschien kneep ze de benen bij elkaar omdat ze loops was haha of was dit te danken aan iets wat ik even daarvoor had gedaan om te proberen Chipper die helemaal in de stress was geschoten doordat hij in z'n neus was gebeten zijn aandacht te trekken en waar de ringmeester nogal boos op reageerde nou ja het zij zo.
Hieronder een klein stukje film van de reünie
12-03-2010
Djuna is alweer 13 maanden
Afgelopen zondag zijn we weer naar de hondententoonstelling geweest, maar deze keer haalde Djuna maar een ZG!
De jeugdklasse teven was de grootste klas met 11 teefjes. Djuna heeft een keurverslag waar ze bij wijze van spreken wel Kampioen mee
kon worden, maar is er waarschijnlijk op haar gangwerk uitgegaan. Ze kreeg opeens de kolder in d´r kop en begon te ouwehoeren.
Ging in m´n jas lopen happen en springen inplv netjes in draf.....
